ซูเราะหฺยาซีน

ข้ามไปที่: นำทาง, สืบค้น

{36:1} ยาซีน

{36:2} ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่มีคําสั่งอันรัดกุม

{36:3} แท้จริง เธอเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ถูกส่งมาอย่างแน่นอน

{36:4} (เป็นผู้)อยู่บนแนวทางอันเที่ยงธรรม

{36:5} อัลกุรอานนี้เป็นการประทานลงมาจากพระผู้ทรงอํานาจ พระผู้ทรงเมตตาเสมอ

{36:6} เพื่อเธอจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขามิได้ถูกตักเตือนมาก่อน ดังนั้น พวกเขาจึงไม่สนใจ

{36:7} โดยแน่นอน พระประกาศิตได้เป็นที่สมจริงแล้วแก่ส่วนมากของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ศรัทธา

{36:8} แท้จริงเราได้คล้องพันธนาการที่คอของพวกเขา (มือ)จึงติดที่คาง พวกเขาจึงต้องเงยขึ้น

{36:9} และเราได้ทำเครื่องกีดขวางไว้ข้างหน้าพวกเขา และเครื่องกีดขวางไว้ข้างหลังพวกเขา และเราได้ปกคลุมพวกเขา พวกเขาจึงมองไม่เห็น

{36:10} และมีผลเท่ากันแก่พวกเขา เธอจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ตักเตือนพวกเขา พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา

{36:11} แท้จริง เธอเพียงแต่ตักเตือนผู้ที่ปฏิบัติตามข้อตักเตือนและเกรงกลัวพระผู้ทรงเมตตาโดยทางลับ ดังนั้น จงแจ้งข่าวดีแก่เขาด้วยการอภัยโทษและรางวัลอันมีเกียรติ

{36:12} แท้จริงเราเป็นผู้ให้คนตายกลับมีชีวิตขึ้น และเราบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้ และร่องรอยของพวกเขา และทุกสิ่งนั้นเราได้รวบรวมไว้อย่างครบถ้วนในผู้นำอันชัดแจ้ง

{36:13} และจงเล่าเรื่องชาวเมืองนั้นแก่พวกเขา เมื่อมีทูตหลายคนมายังเมืองนั้น

{36:14} เมื่อเราส่งทูตสองคนไปยังพวกเขา พวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ดังนั้น เราจึงหนุนเพิ่มด้วยทูตคนที่สาม แล้วพวกเขาได้กล่าวว่า "แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังพวกท่าน"

{36:15} พวกเขากล่าวว่า "พวกท่านมิใช่ผู้ใดอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเช่นเดียวกับพวกเรา และพระผู้ทรงทรงเมตตามิได้ประทานสิ่งใดลงมา พวกท่านมิได้เป็นอื่นใดนอกจากกล่าวเท็จ"

{36:16} พวกเขากล่าวว่า "พระอภิบาลของเราทรงรู้ดียิ่งว่า แท้จริง เราถูกส่งมายังพวกท่านอย่างแน่นอน"

{36:17} "และพวกเราไม่มีหน้าที่อื่นใด นอกจากการประกาศเชิญชวนอันชัดแจ้งเท่านั้น"

{36:18} พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงพวกเราเห็นพวกท่านเป็นลางร้าย หากพวกท่านไม่ยอมหยุดยั้ง เราจะเอาหินขว้างพวกท่านจนตาย และแน่นอนการลงโทษอันเจ็บปวดจากพวกเราจะประสบแก่พวกท่าน"

{36:19} พวกเขากล่าวว่า "ลางร้ายของพวกท่านอยู่กับพวกท่านเอง พวกท่านได้ถูกตักเตือนมาก่อนแล้วมิใช่หรือ? ทว่าพวกท่านเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนต่างหาก"

{36:20} และชายคนหนึ่งจากชานเมืองได้มาอย่างรีบเร่ง เขากล่าวว่า "พวกท่านจงปฏิบัติตามบรรดาทูต"

{36:21} "พวกท่านจงปฏิบัติตามผู้ที่มิได้เรียกร้องรางวัลใด ๆ จากพวกท่าน"

{36:22} "และเหตุใดเล่าฉันจะไม่เคารพภักดีผู้ทรงบังเกิดฉัน และยังพระองค์ เท่านั้นที่พวกท่านจะถูกนำกลับไป"

{36:23} "จะให้ฉันยึดถือพระเจ้าอื่นใด นอกจากพระองค์กระนั้นหรือ? หากพระผู้ทรงเมตตาทรงประสงค์จะก่อความทุกข์ยากแก่ฉัน การสงเคราะห์ของพวกเขาจะไม่ก่อประโยชน์อันใด แก่ฉันเลย และพวกเขาก็มิอาจช่วยฉันให้รอดพ้น"

{36:24} "แท้จริง เมื่อนั้นฉันจะอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

{36:25} "แท้จริงฉันศรัทธาต่อพระอภิบาลของพวกท่าน ดังนั้น พวกท่านจงฟังฉันเถิด"

{36:26} มีเสียงกล่าวว่า "จงเข้าในสวรรค์เถิด" เขากล่าวว่า "โอ้ มาตรว่าหมู่ชนของฉันได้รู้"

{36:27} "ถึงการที่พระอภิบาลของฉันทรงอภัยให้แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีเกียรติ"

{36:28} และเรามิได้ส่งไพร่พลลงมาจากฟากฟ้าแก่หมู่ชนของเขาหลังจากเขา และเราก็มิจำเป็นต้องส่งพวกเขาลงมา

{36:29} มันมิใช่อื่นใด นอกจากเสียงกัมปนาทเพียงหนหนึ่ง แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็ดับเงียบ

{36:30} น่าเวทนาต่อปวงบ่าวนัก ไม่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาได้เย้ยหยันเขา

{36:31} พวกเขามิได้พิจารณาดอกหรือว่า ชนกี่รุ่นก่อนหน้าพวกเขาเราได้ทำลาย โดยที่พวกเขาเหล่านั้นมิได้กลับมายังพวกเขา

{36:32} และทุกคนในหมู่พวกเขาทั้งมวลจะถูกนำมาปรากฏตัวต่อหน้าเรา

{36:33} และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ แผ่นดินที่แห้งแล้งเราได้ชุบชีวิตมันขึ้นมา และเราได้นำเมล็ดพืชออกมาจากมัน ซึ่งส่วนหนึ่งของมันพวกเขาใช้กิน

{36:34} และเราได้บันดาลให้ในแผ่นดินนั้นมีเรือกสวนมากหลาย จากอินทผลัมและองุ่น และเราได้บันดาลให้ตาน้ำพวยพุ่งในนั้น

{36:35} เพื่อพวกเขาจะได้กินผลไม้จากสวน โดยที่มือของพวกเขามิได้ผลิตมัน กระทำมันขึ้นแล้วพวกเขาจะไม่ขอบคุณกระนั้นหรือ?

{36:36} พระพิสุทธิคุณแห่งพระผู้ทรงสร้างทุกสิ่งทั้งหมดเป็นคู่ ๆ จากสิ่งที่แผ่นดินได้ให้งอกเงยขึ้นมา และจากตัวของพวกเขาเอง และจากสิ่งที่พวกเขามิรู้

{36:37} และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือราตรี ที่เราได้ถลกทิวาออกจากมัน แล้วพวกเขาก็อยู่ในความมืด

{36:38} และดวงอาทิตย์โคจรตามวิถีของมัน นั่นคือ การกำหนดของพระผู้ทรงอำนาจ พระผู้ทรงรอบรู้

{36:39} และดวงจันทร์นั้น เราได้กำหนดให้มันโคจรตามตำแหน่ง จนกระทั่งมันได้กลับคืนเป็นเช่นกิ่งอินทผลัมแห้ง

{36:40} ดวงอาทิตย์ก็ไม่สมควรแก่มันที่จะไล่ตามใกล้ดวงจันทร์ และราตรีก็จะไม่ล้ำหน้าทิวา และทั้งหมดนั้นจะเวียนว่ายอยู่ในจักรวาล

{36:41} และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ เราได้บรรทุกลูกหลานของพวกเขาไว้ในเรือจนเต็ม

{36:42} และเราได้สร้างแบบเดียวกันนี้แก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาขับขี่

{36:43} และถ้าเราประสงค์เราก็จะทำให้พวกเขาจม พวกเขาจะไม่มีผู้ช่วยเหลือ และพวกเขาก็จะไม่ถูกช่วยให้รอดพ้น

{36:44} เว้นแต่ด้วยความเมตตาจากเราและความเพลิดเพลินชั่วระยะหนึ่ง

{36:45} และเมื่อได้มีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงระวังสิ่งที่อยู่ข้างหน้าพวกเธอ และสิ่งที่อยู่ข้างหลังพวกเธอ เพื่อพวกเธอจะได้รับความเมตตา"

{36:46} และไม่มีสัญญาณใดในบรรดาสัญญาณของพระอภิบาลของพวกเขาได้มี มายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้แก่สัญญาณนั้น ๆ

{36:47} และเมื่อมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอหฺทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเธอ" บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็กล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า "เราจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอหฺทรงประสงค์ก็จะให้ อาหารแก่เขากระนั้นหรือ? พวกท่านมิใช่อื่นใดเลยนอกจากอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

{36:48} และพวกเขากล่าวว่า "เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง"

{36:49} พวกเขามิได้คอยสิ่งใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าชีวิตพวกเขา ในขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่

{36:50} แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะสั่งเสียอันใด และพวกเขาก็ไม่ทันจะกลับไปยังครอบครัวของพวกเขาได้

{36:51} และแตรก็จะถูกเป่าขั้น ทันใดนั้นพวกเขาจะออกจากหลุมฝังศพ แล้วพวกเขาก็รีบรุดไปยังพระอภิบาลของพวกเขา

{36:52} พวกเขากล่าวว่า "โอ้ความหายนะที่ประสบแก่เรา! ผู้ใดเล่าที่ให้เราฟื้นขึ้นจากที่นอนของเรา" (จะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า) "นี่แหละคือสิ่งที่พระผู้ทรงเมตตายิ่ง ได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาศาสนทูตนั้นพูดจริง"

{36:53} ไม่มีอะไรดอกนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็จะถูกนำมาปรากฏต่อหน้าเรา

{36:54} ในวันนั้นไม่มีชีวิตใดจะถูกอยุติธรรมแต่ประการใด และพวกเธอจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเธอได้ปฏิบัติไว้

{36:55} แท้จริง ในวันนั้นชาวสวรรค์จะอยู่ในกิจกรรมอันสุขสำราญ

{36:56} พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาจะอยู่ภายใต้ร่มเงา นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้นวม

{36:57} พวกเขาในสวนสวรรค์นั้นจะได้รับผลไม้ และพวกเขาจะได้รับสิ่งที่พวกเขาปราถนา

{36:58} ความศานติ! พระดํารัสหนึ่งจากพระอภิบาลผู้ทรงปรานียิ่ง

{36:59} วันนี้พวกเธอจงถอยห่าง โอ้ อาชญากรทั้งหลาย

{36:60} ฉันมิได้บัญชาพวกเธอดอกหรือ โอ้ ลูกหลานของอาดัมเอ๋ย! ว่าพวกเธอ อย่าได้เคารพบูชาชัยฏอน แท้จริงมันนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเธอ

{36:61} และพวกเธอจงเคารพภักดีต่อฉัน นี่คือแนวทางอันเที่ยงแท้

{36:62} และโดยแน่นอน มันได้ทำให้หมู่ชนจำนวนมากของพวกเธอหลงทาง เหตุใดพวกเธอจึงไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญเล่า?

{36:63} นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเธอถูกสัญญาไว้

{36:64} วันนี้พวกเธอจะเข้าไปลิ้มรสมัน เนื่องเพราะพวกเธอปฏิเสธ

{36:65} วันนี้เราจะปิดผนึกปากของพวกเขา และมือของพวกเขาจะพูดกับเรา และเท้าของพวกเขาจะเป็นพยานตามที่พวกเขาได้ปฏิบัติไว้

{36:66} และหากเราประสงค์เราก็จะทำให้ตาของพวกเขาบอดลง แล้วพวก เขาก็จะคลำหาทางเที่ยง แต่พวกเขาจะเห็นได้อย่างไร?

{36:67} และหากเราประสงค์ เราก็จะแปลงรูปของพวกเขาให้อยู่กับที่ของพวกเขา แล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะไปข้างหน้าได้และก็ไม่อาจจะถอยกลับได้

{36:68} และผู้ใดที่เราทำให้เขามีอายุยืนนาน เราจะให้เขากลับคืนสู่สภาพเมื่อตอนแรกเกิด แล้วพวกเขาไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญบ้างหรือ?

{36:69} เรามิได้สอนบทกวีแก่เขา และไม่เหมาะสมแก่เขาที่จะเป็นกวี คัมภีร์นี้มิใช่อื่นใดเลย นอกจากเป็นข้อตักเตือนและเป็นคัมภีร์อันชัดแจ้ง

{36:70} เพื่อตักเตือนผู้ที่มีชีวิต และเพื่อข้อตักเตือนนั้นเป็นหลักฐานยืนยันแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

{36:71} และพวกเขามิได้พิจารณาดูดอกหรือว่า เราได้สร้างปศุสัตว์ขึ้นมาเพื่อพวกเขา จากสิ่งที่มือของเราได้ทำขึ้น แล้วพวกเขาก็ได้ครอบครองมัน

{36:72} และเราได้ทำให้มันยอมจำนนแก่พวกเขา บางชนิดจึงเป็นพาหนะแก่พวกเขา และบางชนิดพวกเขาก็ใช้กินเป็นอาหาร

{36:73} และในตัวมันนั้นมีประโยชนมากหลายและเครื่องดื่มสำหรับพวก เขา แล้วพวกเขาจะยังไม่ขอบคุณอีกหรือ?

{36:74} และพวกเขาได้ยึดถือเอาพระเจ้ามากหลายอื่นจากอัลลอหฺ หวังว่าพวกเขาจะได้รับความช่วยเหลือ

{36:75} พวกมันไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ พวกเขาจะถูกนำมาปรากฏตัวเป็นกองพลแก่พวกมัน

{36:76} ดังนั้น อย่าได้ให้คำพูดของพวกเขาทำให้เธอเสียใจ แท้จริงเรารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

{36:77} มนุษย์มิได้พิจารณาดูดอกหรือว่า เราได้บังเกิดเขามาจากน้ำอสุจิ แล้ว จงดูซิ เขาได้กลายเป็นคู่ปรปักษ์ตัวฉกาจ

{36:78} และเขาได้ยกอุทาหรณ์เปรียบเทียบแก่เรา และเขาได้ลืมต้นกำเนิดของเขา เขากล่าวว่า "ผู้ใดเล่าจะชุบชีวิตกระดูกขึ้นมาอีก ในเมื่อมันเป็นผุยผงไปแล้ว"

{36:79} จงกล่าวเถิด "พระผู้ทรงให้กำเนิดมันครั้งแรกนั้น จะทรงชุบชีวิตมันขึ้นมา และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้การบังเกิดทุกสิ่ง

{36:80} ผู้ทรงบันดาลไฟสำหรับพวกเธอจากต้นไม้เขียวสด แล้วพวกเธอก็ได้จุดมันจากเชื้อไฟนั้น"

{36:81} พระองค์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน จะมิทรงสามารถที่จะสร้างเช่นเดียวกับพวกเขากระนั้นหรือ? ย่อมได้แน่นอน และพระองค์ เป็นพระผู้ทรงสร้างที่ยิ่งใหญ่ ผู้พระทรงรอบรู้

{36:82} แท้จริงพระบัญชาของพระองค์เมื่อทรงประสงค์สิ่งใด พระองค์ก็จะตรัสแก่มันว่า "จงเป็น แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา"

{36:83} ดังนั้น พระพิสุทธิคุณแห่งพระองค์ พระผู้ทรงมีพระอำนาจเหนือทุกสิ่งในพระหัตถ์ และยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเธอจะถูกนำกลับไป