ซูเราะหฺอัตตักวีร

ด้วยพระนามแห่งอัลลอหฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง

{81:12} และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า

{81:13} และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้

{81:14} ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา

{81:15} ฉันขอสาบานด้วยดาวเคราะห์

{81:16} ที่โคจรลับดวง

{81:17} ฉันขอสาบานด้วยราตรีเมื่อมันเหือดหาย

{81:18} และด้วยอรุณเมื่อมันสว่าง

{81:19} แท้จริง อัลกุรอานนี้คือคําพูดของศาสนทูตผู้ทรงเกียรติ

{81:20} ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตําแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์

{81:21} ผู้ได้รับการจงรักภักดี อีกทั้งเป็นผู้ซื่อสัตย์

{81:22} และสหายของพวกเธอนั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด

{81:23} และโดยแน่นอนเขาได้เห็นเขาผู้นั้น ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง

{81:24} และเขามิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ

{81:25} และอัลกุรอานนี้มิใช่คํากล่าวของชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง

{81:26} แล้วพวกเธอจะไปทางไหนเล่า

{81:27} อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล

{81:28} สำหรับบุคคลในหมู่พวกเธอที่ประสงค์อยู่ในทางอันเที่ยงตรง

{81:29} และพวกเธอจะไม่สมประสงค์สิ่งใดเว้นแต่อัลลอหฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์