ซูเราะหฺอัลก็อลัม
จาก วิกิซอร์ซ
ด้วยพระนามแห่งอัลลอหฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง
{68:1} นูน ขอสาบานด้วยปากกา และสิ่งที่พวกเขาขีดเขียน
{68:2} ด้วยความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเธอ เธอมิได้เป็นผู้เสียสติ
{68:3} และแท้จริงสำหรับเธอนั้นมีรางวัลอย่างมิขาดสาย
{68:4} และแท้จริง เธอนั้นอยู่บนคุณธรรมอันยิ่งใหญ่
{68:5} แล้วเธอจะได้เห็นและพวกเขาก็จะได้เห็น
{68:6} ว่าผู้ใดในหมู่พวกเธอคือผู้วิกลจิริต
{68:7} แท้จริงพระเจ้าของเธอนั้นพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่หลงจากทางของพระองค์ และพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง
{68:8} ดังนั้นเธออย่าได้ปฏิบัติตามบรรดาผู้ปฏิเสธเลย
{68:9} พวกเขาใคร่ที่จะเห็นว่า หากเธออ่อนข้อ แล้วพวกเขาก็จะอ่อนข้อตาม
{68:10} และเธออย่าปฏิบัติตามทุกคนที่เป็นนักสาบานที่ต่ำช้า
{68:11} ผู้นินทาตระเวนใส่ร้ายผู้อื่น
{68:12} ผู้ขัดขวางการทำความดี ปองร้าย บาปหนา
{68:13} เป็นคนหยาบคาย ยิ่งกว่านั้นยังเป็นคนต่ำช้าแปลกปลอม
{68:14} โดยถือว่าเขาเป็นผู้มีทรัพย์สินและมีบุตรหลานมาก
{68:15} เมื่อโองการทั้งหลายของเราถูกอ่านแก่เขา เขากล่าวว่าเป็นนิยายเหลวไหลแห่งบรรพชน
{68:16} เราจะตีตราเขาบนปลายจมูก
{68:17} แท้จริงเราได้ทดสอบพวกเขาดั่งเช่นที่เราได้ทดสอบบรรดาเจ้าของสวน เมื่อพวกเขาสาบานว่าจะเก็บเกี่ยวผลของมันในยามรุ่ง
{68:18} และพวกเขาจะไม่ปล่อยให้หลงเหลือ
{68:19} ดังนั้น การลงโทษจากพระเจ้าของเธอก็ได้มาทำลายสวนนั้น ขณะที่พวกเขากําลังนอนหลับอยู่
{68:20} ครั้นในตอนเช้า มันก็กลายเป็นเหมือนกับถูกเก็บเกี่ยวอย่างราบเรียบ
{68:21} แล้วพวกเขาต่างก็กู่เรียกแต่เช้าตรู่
{68:22} "จงเข้าไปในสวนของพวกเธอในตอนเช้าตรู่เถิด หากพวกเธอต้องการจะเก็บเกี่ยว"
{68:23} แล้วพวกเขาพากันออกไป โดยที่พวกเขาพูดกระซิบซึ่งกันและกันอย่างเบา ๆ
{68:24} ว่า "วันนี้อย่าได้ให้คนยากจนขัดสนสักคนหนึ่ง เข้าไปหาพวกเธอในสวนนั้น"
{68:25} และพวกเขาออกแต่เช้าด้วยความตั้งใจที่แรงกล้า
{68:26} ครั้นเมื่อพวกเขาเห็นสวน (อยู่ในสภาพที่ถูกทำลาย) พวกเขาก็กล่าวขึ้นว่า "แท้จริงพวกเราหลงทางเสียแล้ว"
{68:27} "เปล่าดอก! พวกเราถูกหวงห้ามสิทธิ์เสียแล้ว"
{68:28} คนที่มีสติปัญญาคนหนึ่งในหมู่พวกเขากล่าวว่า "ฉันมิได้บอกแก่พวกเธอดอกหรือว่า เหตุใดพวกเธอจึงไม่กล่าวสดุดีพระพิสุทธิคุณ"
{68:29} พวกเขาจึงกล่าวว่า "พระพิสุทธิคุณแห่งพระเจ้าของเรา แท้จริงเรานั้นเป็นผู้อธรรม"
{68:30} แล้วบางคนในหมู่พวกเขาก็หันไปต่อว่าซึ่งกันและกัน
{68:31} พวกเขากล่าวว่า "ความหายนะประสบแก่เรา เพราะเราเป็นผู้ละเมิดฝ่าฝืน"
{68:32} "บางทีพระเจ้าของเรา จะทรงเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ดีกว่าให้แก่เรา แท้จริงเราหวังในความอภัยต่อพระเจ้าของเรา"
{68:33} เช่นนั้นแหละการลงโทษ และแน่นอนการลงโทษในปรโลกนั้นยิ่งใหญ่นัก หากพวกเขาล่วงรู้
{68:34} แท้จริง สำหรับบรรดาผู้ยำเกรง ณ ที่พระเจ้าของพวกเขานั้นคือเหล่าสวนสวรรค์แห่งความสุข
{68:35} ดังนั้นจะให้เราปฏิบัติแก่บรรดาผู้นอบน้อมเสมือนกับเราปฏิบัติแก่บรรดาผู้กระทำผิดกระนั้นหรือ?
{68:36} เกิดอะไรขึ้นแก่พวกเธอ? เหตุใดพวกเธอจึงตัดสินเช่นนั้น
{68:37} หรือว่าที่พวกเธอมีคัมภีร์ไว้สำหรับอ่าน?
{68:38} ซึ่งในคัมภีร์นั้นมีสิ่งสำหรับพวกเธอที่พวกเธอจะเลือกเอาได้
{68:39} หรือว่าพวกเธอสัญญาผูกพันกับเราจนกระทั่งถึงวันฟื้นคืนชีพว่า พวกเธอนั้นจะได้ตามที่พวกเธอตัดสินเอาไว้
{68:40} จงถามพวกเขาดูว่า คนใดในหมู่พวกเขาจะเป็นหัวหน้าในการตัดสินเรื่องนั้น
{68:41} หรือว่าพวกเขามีหุ้นส่วนกับอัลลอหฺ? ก็จงให้พวกเขานำหุ้นส่วนเหล่านั้นของพวกเขามา ถ้าหากพวกเขาสัตย์จริง
{68:42} วันที่หน้าแข้งจะถูกเลิกขึ้น และพวกเขาจะถูกเรียกให้มาสุญูด แต่พวกเขาไม่สามารถจะสุญูดได้
{68:43} สายตาของพวกเขาจะละห้อยความต่ำต้อยจะปกคลุมพวกเขา และแน่นอนพวกเขาเคยถูกเรียกให้มาสุญูดแล้ว ขณะที่พวกเขายังอยู่ในสภาพที่ปลอดภัยดี
{68:44} ดังนั้นจงปล่อยให้ฉันจัดการกับผู้ที่ปฏิเสธต่ออัลกุรอานเถิด! เราจะนำพวกเขาลงสู่ (การลงโทษ) ทีละขั้นโดยที่พวกเขาไม่รู้
{68:45} และฉันจะประวิงเวลาให้แก่พวกเขา แท้จริงอุบายของฉันนั้นแข็งแกร่งนัก
{68:46} หรือว่าเธอได้ขอค่าตอบแทนจากพวกเขา พวกเขาจึงต้องแบกหนี้อย่างหนัก
{68:47} หรือว่าพวกเขารู้ในสิ่งเร้นลับ แล้วพวกเขาก็บันทึกเอาไว้
{68:48} ดังนั้น เธอจงอดทนต่อไปเถิดต่อบัญชาของพระเจ้าของเธอ และอย่าเป็นดั่งเช่นเจ้าของปลา ขณะที่เขาวิงวอน เขาอยู่ในสภาพที่ระทมทุกข์
{68:49} หากมิใช่เพราะความเมตตาจากพระเจ้าของเขามีมายังเขาแล้ว เขา คงถูกเหวี่ยงไปยังที่โล่งเตียน และเขาจะถูกตําหนิด้วย
{68:50} แต่พระเจ้าของเขาได้ทรงคัดเลือกเขา และทรงทำให้เขาอยู่ในหมู่ผู้กระทำความดี
{68:51} และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นแทบจะทำให้สายตาของพวกเขาจ้องมอง เขม็งไปยังเธอ เมื่อพวกเขาได้ยินอัลกุรอานพวกเขาก็กล่าวว่าแท้จริงเขาเป็นคนบ้าแน่ ๆ
{68:52} แต่อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งหมด