ซูเราะหฺอัลญุมุอะหฺ

ด้วยพระนามแห่งอัลลอหฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง

{62:1} สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินต่างแซ่ซ้องสดุดีดีแด่อัลลอหฺ ผู้ทรงอภิสิทธิ์ ผู้ทรงบริสุทธิ์ผู้ทรงอํานาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

{62:2} พระองค์ทรงเป็นผู้แต่งตั้งศาสนทูตขึ้นคนหนึ่งในหมู่ผู้ไม่รู้หนังสือจากพวกเขาเอง เพื่อสาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และทรงชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ และทรงสอนคัมภีร์และปัญญาแก่พวกเขา และแม้ว่าแต่ก่อนนี้พวกเขาอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้งก็ตาม

{62:3} และกลุ่มชนอื่น ๆ ในกลุ่มพวกเขาที่จะติดตามมาภายหลังจากพวกเขา และพระองค์เป็นพระผู้ทรงมีอํานาจ พระผู้ทรงปรีชาญาณ

{62:4} นั่นคือความโปรดปรานของอัลลอหฺทรงประทานความโปรดปรานนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอหฺนั้นเป็นผู้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง

{62:5} อุปมาบรรดาผู้ที่ได้มอบหมายคัมภีร์เตารอหฺ แล้วพวกเขาไม่รับเอามันภาระ ประหนึ่งเช่นกับลาที่แบกคัมภีร์ อุปมาหมู่ชนที่ปฏิเสธต่อสัญญาณต่าง ๆ ของอัลลอหฺ มันช่างชั่วช้าจริง ๆ และอัลลอหฺจะไม่ชี้แนะทางแก่หมู่ชนผู้อธรรม

{62:6} จงกล่าวเถิด "ดูกร บรรดาชาวคัมภีร์ หากพวกเธออ้างว่าพวกเธอเป็นมิตรของอัลลอหฺอื่นจากมนุษย์แล้วไซร้ พวกเธอก็จงปรารถนาความตายกันเถิด หากพวกเธอเป็นผู้สัตย์จริง"

{62:7} แต่ว่าพวกเขาจะไม่ปราถนามันเป็นอันขาด เนื่องด้วยสิ่งที่มือของพวกเขาได้ประกอบไว้ก่อน และอัลลอหฺทรงรอบรู้พวกอธรรมทั้งหลาย

{62:8} จงกล่าว "แท้จริงความตายที่พวกเธอหนีจากมันไปนั้น มันจะมาพบกับพวกเธอ แล้วพวกเธอจะถูกนำกลับไปยังพระผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับและสิ่งเปิดเผย แล้วพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเธอตามที่พวกเธอได้ประกอบกรรมไว้"

{62:9} ดูกร บรรดาผู้ศรัทธา เมื่อได้มีเสียงร้องเรียกเพื่อทำนมาซในวันศุกร์ ก็จงรีบเร่งไปสู่การรำลึกถึงอัลลอหฺ และจงละทิ้งการค้าขายเสีย นั่นเป็นการดีสำหรับพวกเธอ หากพวกเธอรู้

{62:10} ครั้นเมื่อการนมาซได้สิ้นสุดลงแล้ว ก็จงแยกย้ายกันไปตามแผ่นดิน และจงแสวงหาความโปรดปรานของอัลลอหฺ และจงรำลึกถึงอัลลอหฺอย่างมาก เพื่อว่าพวกเธอจะได้รับชัยชนะ

{62:11} และเมื่อพวกเขาได้เห็นการค้าและการละเล่น พวกเขาก็กรูกันไปที่นั่น และปล่อยเธอให้ยืนอยู่คนเดียว จงกล่าวเถิด "สิ่งที่มีอยู่ ณ อัลลอหฺนั้นดีกว่าการละเล่นและการค้า และอัลลอหฺนั้นทรงเป็นเลิศยิ่งในหมู่ผู้ประทานปัจจัยยังชีพ"