ซูเราะหฺอัลมุดดัษษิร

ข้ามไปที่: นำทาง, สืบค้น

ด้วยพระนามแห่งอัลลอหฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง

{74:1} ดูกร ผู้ห่มกาย!

{74:2} จงลุกขึ้น แล้วประกาศตักเตือน

{74:3} และแด่พระเจ้าของเธอ จงแสดงความเกียงไกรให้

{74:4} และเสื้อผ้าของเธอ ก็จงทำให้สะอาด

{74:5} และสิ่งสกปรก ก็จงหลบหลีกให้ห่าง

{74:6} และอย่าทำคุณ เพื่อหวังการตอบแทนอันมากมาย

{74:7} และเพื่อพระเจ้าของเธอเท่านั้น จงอดทน

{74:8} เมื่อใดที่แตรถูกเป่าขึ้น

{74:9} นั่นแหละ วันนั้น เป็นวันแห่งความยากลําบาก

{74:10} สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว มิใช่เป็นเรื่องง่าย

{74:11} จงปล่อยฉันไว้กับผู้ที่ฉันได้สร้างเขาไว้แต่ลําพังเถิด

{74:12} และฉันได้ทำให้เขามีทรัพย์สมบัติอย่างล้นเหลือ

{74:13} และลูกหลานอย่างพรั่งพร้อม

{74:14} และฉันได้ทำให้เขาสุขสบายอย่างราบรื่น

{74:15} แล้วเขายังโลภที่จะให้ฉันเพิ่มพูนแก่เขาอีก

{74:16} เปล่าเลย! เพราะว่าเขาเป็นผู้ดื้อรั้นต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา

{74:17} ในไม่ช้าฉันจะเพิ่มพูนความยากลําบากแก่เขา

{74:18} แท้จริงเขาได้ใคร่ครวญและคาดคะเน

{74:19} ดังนั้นเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร?

{74:20} แล้วเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร?

{74:21} แล้วเขาได้ตรึกตรอง

{74:22} แล้วเขาทำหน้าบูดบึ้ง และทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

{74:23} แล้วเขาก็ผินหลังออกไป และหยิ่งผยอง

{74:24} แล้วเขากล่าวว่า "นี่มิใช่อื่น นอกจากเป็นมายากลที่สืบทอดกันมา"

{74:25} "นี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นคําพูดของปุถุชน"

{74:26} ในไม่ช้าฉันจะโยนเขาเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

{74:27} และเธอรู้ไหมว่าสิ่งที่เผาไหม้นั้นคืออะไร?

{74:28} มันจะไม่เหลืออะไรเลย และมันจะไม่ปล่อยผู้ใดให้คงเหลือไว้

{74:29} มันจะเผาไหม้ผิวหนังจนเกรียมดํา

{74:30} เหนือมันมีมลาอิกะหฺสิบเก้าตน

{74:31} และเรามิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นยามเฝ้าประตูนรก นอกจากมลาอิกะหฺเท่านั้น และเรามิได้กําหนดจํานวนของพวกเขาไว้ เว้นแต่เพื่อเป็นการทดสอบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เพื่อบรรดาอะหฺลุลกิตาบจะได้เชื่อมั่น และบรรดาผู้ศรัทธาจะได้เพิ่มพูนการศรัทธา และบรรดาชาวคัมภีร์ รวมทั้งบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่ต้องสงสัย และเพื่อบรรดาผู้ในหัวใจของพวกเขามีโรคอีกทั้งบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า อัลลอหฺทรงประสงค์อะไรด้วยอุปมานี้เช่นนั้นแหละอัลลอหฺจะทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์นั้นหลงทาง และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และไม่มีผู้ใดรู้จํานวนไพร่พลของพระเจ้าของเธอนอกจากพระองค์ และนี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์

{74:32} เปล่าเลย ขอสาบานด้วยดวงจันทร์

{74:33} ขอสาบานด้วยรัติกาลเมื่อมันคล้อยไป

{74:34} ขอสาบานด้วยอรุโณทัยเมื่อมันทอแสง

{74:35} แท้จริงนรกนั้นแน่นอนเป็นหนึ่งในความหายนะอันใหญ่หลวง

{74:36} เพื่อเป็นการเตือนสำทับแก่มนุษย์

{74:37} สำหรับผู้ที่ประสงค์ในหมู่พวกเธอจะรุดหน้า (ไปสู่ความดี) หรือจะรั้งท้าย(เพื่อกระทำความชั่ว)

{74:38} แต่ละชีวิตถูกผูกมัดจำกับสิ่งที่มันได้ขวนขวาย

{74:39} ยกเว้นบรรดาผู้อยู่เบื้องขวา

{74:40} อยู่ในสวนสวรรค์หลากหลายพวกเขาจะไต่ถามซึ่งกันและกัน

{74:41} เกี่ยวกับพวกที่กระทำความผิด

{74:42} อะไรที่นำพวกเธอเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

{74:43} พวกเขากล่าวว่า เรามิได้อยู่ในหมู่ผู้นมาซ

{74:44} เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสน

{74:45} และพวกเราเคยมั่วสุมอยู่กับพวกที่มั่วสุม

{74:46} และเราเคยปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

{74:47} จนกระทั่งความตายได้มาเยือนเรา

{74:48} ดังนั้นการชะฟาอะหฺของบรรดาผู้มีชะฟาอะหฺจะไม่เกิดประโยชน์อันใดแก่พวกเขา

{74:49} ดังนั้นเกิดอะไรขึ้นแก่พวกเขาโดยทีพวกเขาผินหลังออกห่างจากการเตือนสติ

{74:50} ประหนึ่งว่าพวกเขาเป็นม้าลายที่ตื่นตระหนก

{74:51} วิ่งหนีจากราชสีห์

{74:52} แท้จริงแล้วทุกคนในหมู่พวกเขาต้องการที่จะมีแผ่นกระดาษกางแผ่ยืนมาให้แก่เขา

{74:53} ไม่เลยทีเดียว! ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังไม่กลัววันปรโลกอีกด้วย

{74:54} เปล่ามิได้! แท้จริงนั่นคือข้อเตือนสติ

{74:55} ฉะนั้นผู้ใดประสงค์เขาก็จะจดจํารำลึกไว้

{74:56} และพวกเขาจะไม่จดจํารำลึกได้ เว้นแต่อัลลอหฺจะทรงประสงค์ พระองค์เเท่านั้นคือพระเจ้าแห่งการยำเกรงและพระเจ้าแห่งการให้อภัย