ท้าวฮุ่งท้าวเจือง

ท้าวฮุ่ง ท้าวเจือง จากฉบับราชบัณฑิตยสถาน

• ก. = สะกดตามต้นฉบับใบลานภาษาลาว

• ข. = สะกดตามภาษาไทยปัจจุบัน

โคลงบทที่ ๑

• ก. บัดนี จักกลาวเตา เจืองหานมาเกิด

สมพานเพ็ง แผผนยออฺยอง

จอมก็ ทำ.......... ขาซายเป็นไหย

เซ็งซาอฺยอง เมืองทาวชูชุม

• ข. บัดนี้ จักกล่าวเต้าเจืองหาญ มาเกิด

สมภารเพ็งแผ่ผน ยออย้อง

จอมก็ ทำเปลืองสร้างขาซาย เป็นใหญ่

เซ็งซ่าอย้องเมืองท้าว ชู่ชุม

โคลงบทที่ ๒

• ก. ฟังยิน หึนหึนฟา ปีไหมฮวยเสียง พูนเยอ

ออละทึดด ฮมเมืองแสนทาว

ทุกเชียงอฺยอง นางจอมเป็นยอด เฮืองเฮือ

...คำเหลือ แดดมีหมูซาง งาซองอฺยูโฮง

• ข. ฟังยิน หึ่นหึ่นฟ้าปีใหม่ ฮวายเสียง พู้นเยอ

อรทึมบดร่มเมือง แสนท้าง

ทุกเชียงเรืองเรื่อคำ เหลือแดด

มีหมู่ช้างงาซ้อง อยู่โรง

โคลงบทที่ ๓

• ก. คูแวด..... เป็นเขือนขนงเมือง

โงงโงงเสียง พานพินพานสาง

บูนเฮืองนัน นางจอมเป็นอาด

เจาแนบขาง เทียมทาวบคา

• ข. คูแวดล้อมเป็นเขื่อน ขนงเมือง

โงงโงงเสียงพานพิณ พานสร้าง

บุญเรืองนั่นนางจอม เป็นอาชญ์

เจ้าแนบข้างเทียมท้าว บ่คลา

โคลงบทที่ ๔

• ก. โฮงฮาดถอง สาวทาวถนอมพู

อากานสาว บาวทูนทังนิว

บุลีทาว เมืองเม็งมะนุดสะโลก

หอชอฟา เฮืองสิวเฮือคำ

• ข. โรงราชถ้องสาวถ่าว ถนอมภูป์

อาการสาวบ่าวทูน ทังนิ้ว

บุรีท้าวเมืองเม็ง มนุษยโลก

หอช่อฟ้าเรืองสิ้ว เรื่อคำ

โคลงบทที่ ๕

• ก. ยดโยกทาว ไททีนามเดียว

ทันความทัน อฺยำจอมลาดให

หมอนคำเต็งขูนใหย บัวบานเจา ทังจอมยินยาก

เพาะเฟือ ไฮลูกเตา แทนเชือสืบสาย

• ข. ยศโยคท้าวไท้ที่ นามเดียว

ทันความธรรม์ยำจอม ราชให้

หมอนคำเต็งขุนใหญ่ บัวบานเจ้าทังจอม ยินยาก

เพราะเพื่อไร้ลูกเต้า แทนเชื้อสืบสาย

โคลงบทที่ ๖

• ก. แตนันเม็งก็ ฮับพากถอย ถนอมกาวบาไท

ปีปายเสียง ตอบความคนไช

มึงจง ไปไขถอย ไช...............

............... งามเมึอขอ วาเนอ

• ข. แต่นั้นเม็งก็ รับพากย์ถ้อยถนอมกล่าว บาไท

ปีปายเสียงตอบความ คนใช้

มึงจ่ง ไปไขถ้อยใช้..... ..........

.................... งามเมือขอ ว่าเนอ

โคลงบทที่ ๗

• ก. มันก็ ลาบาดแลว เลยเลาไปถวย

จอมก็ ยินดีโดย ดังเฮียมแถลงถอย

เลยลวด ผายควมตาน เทวีทุกเยือง

คึดไค ไดลูกนอย แทนเชือสืบสาย

• ข. มันก็ ลาบาทแล้วเลยเล่า ไปถวาย

จอมก็ ยินดีโดยดั่งเรียม แถลงถ้อย

เลยลวด ผายความต้านเทวี ทุกเยื่อง

คึดใคร่ได้ลูกน้อย แทนเชื้อสืบสาย