สวรรค์ชั้นกวี

จาก วิกิซอร์ซ
สรวงสวรรค์ชั้นกวีรุจีรัตน์ ผ่องประภัศร์พลอยหาวพราวเวหา

พริ้งไพเราะเสนาะกรรณวัณณนา สมสมญาแห่งสวรรค์ชั้นกวี ฯ


อิ่มอารมณ์ชมสถานวิมานมาศ อันโอภาศแผ่ผายพรายรังสี

รัศมีมีเสียงเพียงดนตรี ประทีปทีฆรัสสะจังหวะโยน

รเมียรไม้ใบโบกสุโนคเกาะ สุดเสนาะเสียงนกซึ่งผกโผน

โผต้นนั้นผันตนไปต้นโน้น จังหวะโจนส่งจับรับกันไป

เสียงนกร้องคล้องคำลำนำขับ ดุริยศัพท์สำนึกเมื่อพฤกษ์ไหว

โปรยประทิ่นกลิ่นผกาสุราลัย เป็นคลื่นในเวหาศหยาดยินดีฯ


บังคมคัลอัญชลีกวีเทพ ซึ่งสุขเสพย์สำราญมาณศรี

ณภพโน้นในสวรรค์ชั้นกวี แลภพนี้ในถ้อยที่ร้อยกรอง

ไม่มีเวลาวายในภายน่า เนาในฟ้าในดินทั้งถิ่นสอง

เชิญสดับรับรศบทลบอง ซึ่งข้าปองสดุดีกวีเอย ฯ