กฎหมายไทยฯ/เล่ม 7/เรื่อง 61

พระราชบัญญัติศักดินาเจ้านาย
พระยาท้าวแสนเมืองประเทศราช

มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า ตำแหน่งเจ้านายแลพระยาท้าวแสนหัวเมืองประเทศราชแต่ก่อนยังหาได้พระราชทานศักดินาเปนกำหนดดังพระบรมวงษานุวงษ์แลข้าราชการทั้งปวงไม่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานศักดินาแก่เจ้านายพระยาท้าวแสนหัวเมืองประเทศราชให้มีกำหนดในกรมศักดิ์สืบไปดังนี้ คือ

๑		พระเจ้าประเทศราช		ถือศักดินา		๑๕๐๐๐
๒		เจ้าประเทศราช		ถือศักดินา		๑๐๐๐๐
๓		พระยาประเทศราช		ถือศักดินา		๘๐๐๐
๔		เจ้าอุปราช		ถือศักดินา		๕๐๐๐
๕		เจ้าราชวงษ์		ถือศักดินา		๓๐๐๐
๖		พระยาอุปราช		ถือศักดินา		๓๐๐๐
๗		เจ้าบูรีรัตน, เจ้าราชบุตร, พระยาราชวงษ์		ถือศักดินา		๒๔๐๐
๘		เจ้าสุริวงษ์, เจ้าราชสัมพันธวงษ์, เจ้าราชภาคินัย, เจ้าราชภาติกวงษ์, พระยาบูรีรัตน, พระยาราชบุตร		ถือศักดินา		๒๐๐๐
๙		เจ้าอุตรการ, เจ้าไชยสงคราม, เจ้าทักษิณนิเขตร, เจ้านิเวศอุดร, พระยาสุริยวงษ์		ถือศักดินา		๑๖๐๐
๑๐		พระยาอุตรการ, พระยาไชยสงคราม, พระยาวังขวา, พระยาวังซ้าย		ถือศักดินา		๑๒๐๐
๑๑		พระยาเค้าสนาม		ถือศักดินา		๑๐๐๐
๑๒		พระยา		ถือศักดินา		๖๐๐
๑๓		ท้าว		ถือศักดินา		๔๐๐
๑๔		แสน		ถือศักดินา		๒๐๐
๑๕		เจ้าเมืองขึ้น		ถือศักดินา		๒๐๐๐
๑๖		อุปราชเมืองขึ้น		ถือศักดินา		๑๒๐๐
๑๗		ราชวงษ์เมืองขึ้น, ราชบุตรเมืองขึ้น		ถือศักดินา		๘๐๐
๑๘		พ่อเมือง		ถือศักดินา		๖๐๐
๑๙		นายแคว้น		ถือศักดินา		๔๐๐
๒๐		แก่บ้าน		ถือศักดินา		๓๐๐

ประกาศมาณวันที่ ๑๔ กรกฎาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๘ เปนวันที่ ๑๑๒๐๓ ในรัชกาลปัตยุบันนี้