ข้ามไปเนื้อหา

กฎเสนาบดีดำเนิรการตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง พุทธศักราช 2471

จาก วิกิซอร์ซ
กฎเสนาบดี
ดำเนิรการตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง
พุทธศักราช ๒๔๗๑

อาศัยอำนาจอันมีอยู่ตามความในพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง พุทธศักราช ๒๔๗๑ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยจึ่งออกกฎเสนาบดีไว้ มีความดั่งต่อไปนี้

ข้อให้เจ้าพนักงานกรมตรวจคนเข้าเมืองเป็นเจ้าพนักงานตามความในพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง พุทธศักราช ๒๔๗๑

ข้อในท้องถิ่นตำบลใดอันยังมิได้มีเจ้าพนักงานกรมตรวจคนเข้าเมืองไปตั้งประจำทำการอยู่ ให้นายอำเภอประจำท้องที่นั้น ๆ เป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติการให้เป็นไปตามความในพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง พุทธศักราช ๒๔๗๑

ข้อในกรณีที่กล่าวในข้อ ๒ นั้น ถ้าเป็นเรื่องที่จะต้องขอคำสั่งศาลตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการค้าหญิงและเด็กหญิง พุทธศักราช ๒๔๗๑ และเป็นอำเภอในท้องถิ่นซึ่งไม่มีศาลประจำ ก็ให้นายอำเภอร้องขอไปยังนายอำเภอท้องถิ่นซึ่งมีศาลประจำให้จัดการแทน

กฎนี้ออกให้ไว้แต่วันที่ ๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๑

จอมพล บริพัตร์
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

งานนี้ไม่มีลิขสิทธิ์ เพราะเป็นงานตามมาตรา 7 (2) แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ของประเทศไทย ซึ่งบัญญัติว่า

"มาตรา 7 สิ่งต่อไปนี้ไม่ถือว่าเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้
(1)ข่าวประจำวัน และข้อเท็จจริงต่าง ๆ ที่มีลักษณะเป็นเพียงข่าวสาร อันมิใช่งานในแผนกวรรณคดี แผนกวิทยาศาสตร์ หรือแผนกศิลปะ
(2)รัฐธรรมนูญ และกฎหมาย
(3)ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง คำชี้แจง และหนังสือโต้ตอบของกระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น
(4)คำพิพากษา คำสั่ง คำวินิจฉัย และรายงานของทางราชการ
(5)คำแปลและการรวบรวมสิ่งต่าง ๆ ตาม (1) ถึง (4) ที่กระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น จัดทำขึ้น"

Public domainPublic domainfalsefalse