ขันธสังยุตต์ - มูลปัณณาสก์ - นตุมหากวรรค - ๑๐. อนุธัมมสูตรที่ ๔

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ขันธสังยุตต์ - มูลปัณณาสก์ - นตุมหากวรรค - ๑๐. อนุธัมมสูตรที่ ๔

[พระไตรปิฎก ฉบับธรรมทาน]

๑๐. อนุธัมมสูตรที่ ๔
ว่าด้วยการพิจารณาเห็นอนัตตาในขันธ์ ๘
[๘๖] พระนครสาวัตถี ฯลฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้

ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสม คือ พึงเป็นผู้พิจารณาเห็นอนัตตาในรูป

ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่. เมื่อเธอพิจารณาเห็นอนัตตาในรูป ในเวทนา

ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่ ย่อมกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ.

เมื่อเธอกำหนดรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ย่อมหลุดพ้นจากรูป ย่อมหลุดพ้นจาก

เวทนา ย่อมหลุดพ้นจากสัญญา ย่อมหลุดพ้นจากสังขาร ย่อมหลุดพ้นจากวิญญาณ ย่อมหลุด

พ้นจากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส เรากล่าวว่า ย่อมหลุด

พ้นจากทุกข์.

จบ สูตรที่ ๑๐.
จบ นตุมหากวรรคที่ ๔.
_________________
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. นตุมหากสูตรที่ ๑
๒. นตุมหากสูตรที่ ๒
๓. ภิกขุสูตรที่ ๑
๔. ภิกขุสูตรที่ ๒
๕. อานันทสูตรที่ ๑
๖. อานันทสูตรที่ ๒
๗. อนุธัมมสูตรที่ ๑
๘. อนุธัมมสูตรที่ ๒
๙. อนุธัมมสูตรที่ ๓
๑๐. อนุธัมมสูตรที่ ๔.