ขันธสังยุตต์ - มูลปัณณาสก์ - อนิจจวรรค - ๑๐. อานันทสูตร

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ขันธสังยุตต์ - มูลปัณณาสก์ - อนิจจวรรค - ๑๐. อานันทสูตร

[พระไตรปิฎก ฉบับธรรมทาน]

๑๐. อานันทสูตร
ว่าด้วยความดับแห่งขันธ์ ๕
[๔๘] พระนครสาวัตถี. ฯลฯ ครั้งนั้นแล ท่านพระอานนท์เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่

ประทับ ถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มี

พระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ความดับเรียกว่านิโรธ ความดับแห่งธรรมเหล่าไหนแล เรียกว่า

นิโรธ. พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรอานนท์ รูปแลเป็นของไม่เที่ยง อันปัจจัยปรุงแต่ง อาศัย

ปัจจัยเกิดขึ้น มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา มีความคลายไปเป็นธรรมดา

มีความดับไปเป็นธรรมดา ความดับแห่งรูปนั้น เรียกว่านิโรธ. เวทนาไม่เที่ยง ฯลฯ สัญญาไม่

เที่ยง ฯลฯ สังขารไม่เที่ยง ฯลฯ วิญญาณไม่เที่ยง อันปัจจัยปรุงแต่งอาศัยปัจจัยเกิดขึ้นมี

ความสิ้นไปเป็นธรรมดา มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา มีความคลายไปเป็นธรรมดา มีความดับ

ไปเป็นธรรมดา ความดับแห่งวิญญาณนั้น เรียกว่านิโรธ. ดูกรอานนท์ ความดับแห่งธรรม

เหล่านี้แล เรียกว่านิโรธ.

จบ สูตรที่ ๑๐
จบ อนิจจวรรคที่ ๒.
________________
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อนิจจสูตรที่ ๑
๒. ทุกขสูตรที่ ๑
๓. อนัตตสูตรที่ ๑
๔. อนิจจสูตรที่ ๒
๕. ทุกขสูตรที่ ๒
๖. อนัตตสูตรที่ ๒
๗. อนิจจเหตุสูตร
๘. ทุกขเหตุสูตร
๙. อนัตตเหตุสูตร
๑๐. อานันทสูตร.
____________________

ดูเพิ่ม[แก้ไข]