ประกาศยกศาลราชทัณฑ์พิเฉทมารวมอยู่ในศาลพระราชอาญาฯ

by พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

เล่ม ๑๒

๓๙๙

ราชกิจจานุเบกษา

---

ตราราชโองการ

ประกาศ
ยกศาลราชทัณฑ์พิเฉทมารวมอยู่ใน
ศาลพระราชอาญา แลรวมศาลแพ่ง
เกษม ศาลแพ่งไกสี เปนศาลแพ่ง

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า

แต่ก่อนความพระราชอาญาคั่งค้างอยู่ในศาลมีมาก จึ่งได้ออกประกาศลงวันที่ ๑๑ มีนาคม รัตนโกสินทรศ๒ก๕ ๑๑๑ ตั้งศาลราชทัณฑ์พิเฉทเพิ่มเติมขึ้นอีกศาลหนึ่ง มีน่าที่ผู้พิพากษาตระลาการเจ้าพนักงานพิจารณาความอาญาเหมือนอย่างศาลพระราชอาญา เพื่อที่จะให้ความปลดเปลื้องแล้วไปไม่ให้คั่งค้างสะสมอยู่ได้ตามกาลเวลา

บัดนี้มีพระบรมราชประสงค์จะให้ผู้มีน่าที่ทำการณศาลในสนามสถิตย์ยุติธรรมรวบรวมกันทำการตามแบบอันดีให้เปนหลักฐานในราชการสืบไป

เพราะเหตุฉนี้ ตั้งแต่นี้ต่อไป ให้เลิกศาลราชทัณฑ์พิเฉทนั้นเสีย ยกมารวมในศาลพระราชอาญาเปนแห่งเดียวกัน เรียกว่าศาลพระราชอาญา มีน่าที่สำหรับพิจารณาแลรับฟ้องในคดีความพระราชอาญาทั้งปวงสืบต่อไป

อนึ่งศาลแพ่งซึ่งแต่ก่อนแบ่งอยู่เปนสองศาล คือศาลแพ่งเกษม ๑ ศาลแพ่งไกสี ๑ ตั้งแต่นี้ต่อไป ให้ทำการรับฟ้องผู้มีอรรถคดีแลพิจารณาพิพากษาคดีความแพ่งทั้งปวงรวมกันเปนศาลแพ่งแห่งเดียวเท่านั้น

ถ้าแลสืบไปภายน่า มีความพระราชอาญาฤๅความแพ่งคั่งค้างมากกว่ากำลังแลเวลาที่ผู้พิพากษาจะทำการแต่ศาลเดียวให้แล้วสำเร็จไปได้ ก็ให้อธิบดีผู้พิพากษาใหญ่ในศาลพระราชอาชญาฤๅศาลแพ่งปฤกษาหาฤๅกับเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม จัดแบ่งแยกตัวผู้พิพากษาในศาลนั้น ๆ ออกเปนสองศาลฤๅสามศาลเปนกอง ๆ ทำการพิจารณาคดีความที่มีมามากนั้นกว่าจะสำเร็จล่วงแล้วไปให้ทันกำหนดเวลาอันควรจะแล้วได้ เมื่อคดีความที่มีมามากนั้นล่วงแล้วหมดน้อยไปแล้ว ก็ให้กลับรวมกันทำการแต่ศาลเดียวตามน่าที่กำหนดเดิมของศาลนั้น ๆ สืบต่อไป

ประกาศมาณวันที่ ๔ มกราคม
รัตนโกสินทรศ๒ก๘ ๑๑๔
เปนวันที่ ๙๙๑๗ ในรัชกาลปัตยุบันนี้