ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 64/บทที่ 23
จึงท้าวพระยาเสนาบดีมนตรีมุขทั้งหลาย พร้อมทั้งพระสังฆราช วิมวาสีอรัญวาสีปรึกษากันเสร็จ อัญเชิญสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระศรี เสาวภาค ซึ่งเสียพระเนตรข้างหนึ่ง ขึ้นผ่านพิภพไอศุริยศวรรยาธิ ปัตย์ถวัลราชประเพณีสืบไป สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้แต่งการถวาย พระเพลิงพระศพสมเด็จพระราชบิดาโดยประเพณีพระมหากษัตริย์เจ้าแต่ก่อน
จุลศักราช ๙๖๔ ปีขาลศก (พ.ศ. ๒๑๔๕) พระศรีสินบวช อยู่วัดระฆัง รู้พระไตรปิฎกสันทัด ได้สมณฐานันดรเป็นพระพิมล ธรรม์อนันตปรีชา ชำนาญทั้งไตรเพทางคศาสตร์ราชศาสตร์ มีศิษย์ โยมมาก ทั้งจมื่นศรีเสารักษ์ถวายตัวเป็นบุตรเลี้ยง ครั้นนั้นเชี่ยวชาญคนทั้งหลายนับถือมาก จึงคิดกันกับหมื่นศรีเสาวรักษ์และศิษย์โยมเป็นความลับ ซ่องสุมพรรคพวกได้มากแล้ว ก็ปริวัติออกเพลาพลบค่ำ ก็พากันไปซุ่มพลณปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ครั้นได้อุดม นักขัตฤกษ ก็ยกพลมาฟันประตูมงคลสุนทร เข้าไปได้ ในท้องสนามขุนนางซึ่งนอนเวรเอาความกราบทูล
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวตกพระทัยตลึงไปเป็นครู่ จึงตรัสว่า เวราแล้วก็ตามเถิด แต่อย่าให้ลำบากเลย
พระพิมลเจ้าพระราชวังได้ ก็ให้คุมเอาพระเจ้าแผ่นดินไปให้ พันธนาไว้มั่นคง รุ่งขึ้นให้นิมนต์พระสงฆ์บังสุกุล ๑๐๐ ให้ธูปเทียนษมาแล้วก็ให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทร์ เอาพระศพไปฝังณวัดโคก พระยา พระศรีเสาวภาคอยู่ในราชสมบัติปีหนึ่งกับ ๒ เดือน