ประชุมพงศาวดาร/ภาคที่ 64/บทที่ 37
จึงทรงพระกรุณาสั่งให้เจ้าฟ้าอภัยขึ้นราชาภิเษก แล้วจึงสั่งให้ ขุนศรีคงยศให้ตั้งค่ายคอลองประตูข้าวเปลือกฟากตะวันตก หน้าวัดราชประดิษฐาน
ฝ่ายข้างกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เอาปืนสอดยิงถูก ขุนศรีคงยศตาย ครั้นปลายเดือนยี่[1] ล้นเกล้า ฯ เสด็จสวรรคตแล้ว ฝ่ายข้างวังหลวงให้หลวงชัยบูรณ์ยกทัพคน ๓๐๐ ไปทางชีกุน เลี้ยว ขึ้นไปทางวัดกุฎีสลัก ฝ่ายข้างพระราชวังบวรสถานมงคลยกออกรบ ตัดเอาศีร์ษะหลวงชัยบูรณ์ไปได้ทัพก็แตกลงมา ฝ่ายทัพข้างกรม พระราชวังบวรสถานมงคล ยกลงมาทางฝาเขียว เข้าถอดเอา คนโทษในคุกไป ครั้นเพลาค่ำเจ้าฟ้าอภัย เจ้าฟ้าปรเมศร์ หนีลงเรือพระที่นั่งไปทางป่าโมก ฝีพายโจมน้ำหนีเรี่ยทางไป ครั้นถึงบ้านแลน ฝีพายหนีเรี่ยไปพอสิ้น ติดไปแต่นายด้วงมหาดเล็กคนเดียว เป็น สามทั้งเจ้า ทิ้งเรือเสียหนีขึ้นบก ไปถึงทุ่งบ้านเอกราชเข้าเร้นอยู่ใน พงอ้อ แต่นายด้วงมหาดเล็กไปเที่ยวขอข้าวชาวนาซึ่งมาเกี่ยวข้าวนั้น ได้มาให้เจ้าเสวยอยู่ประมาณ ๙ วัน ๑๐ วัน นายด้วงคิดถึงมารดาทูลเจ้ามาเยี่ยมมารดาณบ้านหมอ ชาวบ้านรู้ว่านายด้วงเข้ามา จึงเอาเนื้อความไปบอกแก่ข้าหลวง จึงบอกไปจับตัวนายด้วงได้ ถาม นายด้วง ๆ จึงนำบอกไปจับเจ้าได้ทั้งสองพระองค์ ณทุ่งบ้านเอกราช เอามาจำไว้ เสม พิชัยราชา พูน ยมราช หนีไปบวช จับมาได้ณแขวงเมืองสุพรรณ เอามาคุมไว้ที่วัดฝาง สังข์ ราชาบริบาล หนีไปบวช เป็นเถร จับได้ณแขวงเมืองบ่อชุม เจ้าทั้งสองพระองค์นั้นให้ประหารเสียด้วยท่อนจันทน์ เสม พิชัยราชา พูน ยมราช นั้น แขกจามแทงเสียนอกประตูวัดฝาง สังข์ ราชาบริบาล สึกออกเอาไปล้างเสีย ณตะแลงแกงนั้น
- ↑ บางทีจะเป็นปีชวดจัตวาศก จุลศักราช ๑๐๙๔ พ.ศ. ๒๒๗๕