ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร (ภาษาทิเบต)

จาก วิกิซอร์ซ
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

༄༅།།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ།

โจม เดน เด มะ เฌ ระบ์ จี พะ โรล ตุ พ์จิน เป ญิง โป

ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร


འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན།

ดิ เก ดะก์ กฺิ เทอ ปะ ดือ จิก์ นะ

ดังที่ข้าพเจ้าได้สดับมา สมัยหนึ่ง


བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ།དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབ་ཅིག་ཏུ་བཤུགས་ཏེ།

โจม เดน เด ก์จัล เปอ ขะบ์ บ์จะ เกอ พุง ปวย ริ ละ เกฺ โลง กฺิ เกฺ ดึน เชน โป ทัง บ์จัง ชุบ์ เซม เป เกฺ ดึน เชน โป ทัง ทะบ์ จิก์ ตุ ฌุก์ เต

สมเด็จพระภควันประทับ ณ ณ เขาคิชคูฏ ใกล้กรุงราชคฤห์ พร้อมด้วยภิกษุหมู่ใหญ่ และพระโพธิสัตว์หมู่ใหญ่


དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཤེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཤུགས་སོ།

เท อิ เชฺ โจม เดน เด ซฺะบ์ โม นัง วะ เฌ บ์จะ เว เชอ ก์จี นัม ดรัง ก์จี ติง เง ฉ์ซิน ละ ญม ปัร ฌุก์ โซ

สมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาค ทรงปฏิบัติสมาธิชื่อว่าคัมภีราวะสังโพธิ


ཡང་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་ཞིང་།

ยัง เท อิ เชฺ บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป พัก ปะ เจน เร ซฺิก์ วัง พ์ชุก์ (จะ) เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ทุ พ์จิน ปะ ซฺะบ์ โม เชอ ปะ ญิ ละ นัม ปัร ตะ ศ์ซิง

และสมัยนั้น พระอริยอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์มหาสัตว์ ทรงประพฤติจริยาในปรัชญาปารมิตาอันลึกซึ้ง


ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་རང་བཤིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་བལྟའོ།

พุง โป งะ โป เท ทะก์ ละ ยัง รัง ฌิน ก์จี โตง ปัร นัม ปัร ตะ โอ

พิจารณาอยู่อย่างนี้ คือพิจารณาขันธ์ ๕ และความสูญโดยสภาพ


དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས།།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་་་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

เท เน ซัง ก์เจ ก์จี ทือ เชฺ ทัง เดน ปะ ฌฺา รี ผือ บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป พัก ปะ เจน เร ซฺิก์ วัง พ์ชุก์ ละ ดิ เก เจ เม โซ

ลำดับนั้น ท่านสารีบุตร ได้กล่าวต่อ พระอริยะอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ด้วยพุทธานุภาพว่า


རིག་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེས།།ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ།

ริก์ ก์จี บุ (อัม ริก์ ก์จี บุ โม) กฺัง ละ ละ เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ทุ พ์จิน ปะ ซฺะบ์ โม เชอ ปะ เช ปัร เดอ ปะ เท จ์ซิ ตัร ละบ์ ปัร บ์จะ

กุลบุตร (หรือ กุลธิดาใดๆ) ใคร่จะประพฤติจริยาในปรัชญาปาระมิตาอันลึกซึ้งนั้นจะพึงศึกษาอย่างไร


དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རི་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

ทิ เก เจ เม ปะ ทัง บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป พัก ปะ เจน เร ซฺิก์ วัง พ์ชุก์ กฺิ เชฺ ดัง เดน ปะ ฌฺา รฺิ ดวา ตี ผุ ละ ดิ เก เจ เม โซ

พระอริยอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์มหาสัตว์อันท่านพระสารีบุตรกล่าวอย่างนี้แล้วได้กล่าวตอบท่านสารีบุตรว่า


ཤཱ་རིའི་བུ།།རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་སྤྱད་པ་སྦྱོད་པར་འདོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་།།རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ།

ฌา รี ผุ ริก์ ก์จี ผุ อัม ริก ก์จี ผุ โม กัง ละ ละ เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ตุ พ์จิน ปะ ซฺะบ์ โม เชอ ปะ บ์เช ปัร เดอ ปะ เท ดิ ตัร นัม ปัร ตะ วัร บ์จะ เต พุง โป งะ โป เท ทะก์ ก์จัง รัง ศ์ซิน ก์จี โตง ปัร นัม ปัร ยัง ทัก ปัร ซ์เจ ซุ ตะ โอ

ท่านสารีบุตร กุลบุตรหรือกุลธิดาใดๆ ใคร่จะประพฤติจริยาในปรัชญาปาระมิตาอันลึกซึ้งเขาพึงพิจารณาอย่างนี้ คือพิจารณาขันธ์ ๕ และความสูญโดยสภาพ


གཟུགས་སྟོང་པའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ།།གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཤན་མ་ཡིན།།སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།

ซฺุก์ โตง ปะ โอ โตง ปะ ญิ ซฺุก์ โซ ซฺุก์ เล โตง ปะ ญิ เฌน มะ ยิน โตง ปะ ญิ เล ก์จัง ซฺุก์ ศ์เซน มะ ยิน โน

รูปคือความสูญ ความสูญนั่นแหละคือรูป ความสูญไม่อื่นไปจากรูป รูปไม่อื่นไปจากความสูญ รูปอันใดความสูญก็อันนั้น ความสูญอันใด รูปก็อันนั้น


དེ་བཤིན་དུ་ཚོར་བ་དང་།།འདུ་ཤེས་དང་།།འདུ་བྱེད་དང་།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་སྟོང་པའོ།

เท ฌิน ทุ โชฺร วะ ทัง ดือ เฌ ทัง ดือ บ์เจง ทัง นัม ปัร เฌ ปะ นัม โตง ปะ โอ

อนึ่ง เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ก็คือความสูญอย่างเดียวกัน


ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།མཚན་ཉིད་མེད་པ།མ་སྐྱེས་པ།མ་འགགས་པ།དྲི་མ་མེད་པ།དྲི་མ་དང་དྲལ་བ་མེད་པ།བྲི་བ་མེད་པ།གང་བ་མེད་པའོ།

ฌา รี ผุ เต ตัร เชอ ตัม เจ โตง ปะ ญิ เท เชฺน ญิ เม ปะ มะ ก์เจ ปะ มะ กัก ปะ ทริ มะ เม ปะ ทริ มะ ทัง ทรัล วะ เม ปะ ทริ วะ เม ปะ กฺัง วะ เม ปะ โอ

ท่านสารีบุตร ธรรมทั้งปวง มีความสูญเป็นลักษณะ ไม่เกิด ไม่ดับ ไม่มัวหมอง ไม่ผ่องแผ้ว ไม่หย่อน ไม่เต็ม อย่างนี้


ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད།ཚོར་བ་མེད།འདུ་ཤེས་མེད།འདུ་བྱེད་རྣམས་མེད།རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད།

ฌา รี ผุ เท ตะ เว นะ โตง ปะ ญิ ละ ซฺุก เม ชฺัร วะ เม ดือ เฌ เม ดือ บ์เจง นัม เม นัม ปัร เฌ ปะ เม

เพราะฉะนั้นแหละ ท่านสารีบุตร ในความสูญจึงไม่มี รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ


མིག་མེད།རྣ་བ་མེད།སྣ་མེད།ལྕེ་མེད།ལུས་མེད།ཡིད་མེད།གཟུགས་མེད།སྒྲ་མེ།དྲི་མེད།རོ་མེ།རེག་བྱ་མེད།ཆོས་མེད་དོ།

มิก์ เม นะ วะ เม นะ เม เจ เม ลือ เม ยิด์ เม ซฺุก์ เม ดระ เม ทริ เม โร เม เรก์ บ์จะ เม เชอ เม โท

ไม่มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ไม่มีรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรม


མིག་གི་ཁམས་མེད་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་མེད།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ།

มิก์ กฺิ ขัม เม ปะ เน ยิด์ ก์จี ขัม เม ยิด์ ก์จี นัม ปัร เฌ เป ขัม ก์จี บัร ทุ ยัง เม โท

ไม่มีจักษุธาตุ จนถึงมโนธาตุ ธรรมชาตินั้น วิญญาณธาตุ


མ་རིག་པ་མེད་མ་རིག་པ་ཟད་པ་མེད་པ་ནས།རྒ་ཤི་མེད།རྒ་ཤི་ཟད་པའི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ།

มะ ริก ปะ เม มะ ริก ปะ เซฺ เม ปะ เน กฺา ฌิ เม กฺา ฌิ เซฺ เป ผัร ทุ ยัง เม โท

ไม่มีวิชชา ไม่มีอวิชชา ไม่มีความสิ้นไปแห่งวิชชา และอวิชชา จนถึงไม่มี ความแก่ ความตาย


དེ་བཞིན་དུ།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་།ཀུན་འབྱུང་བ་དང་།འགོག་པ་དང་།ལམ་མེད།ཡེ་ཤེས་མེ།ཐོབ་པ་མེ།མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེ་དོ།

เท ศ์ซิน ทุ ดุก งัล วะ ทัง กุน บ์จุง วะ ทัง โกฺกฺ ปะ ทัง ลัม เม เย เฌ เม โทบ์ ปะ เม มะ โทบ์ ปะ ยัง เม โท

ไม่มีความสิ้นไปแห่ง ความแก่ ความตาย ไม่มีทุกข์ สมุห์ทัย นิโรธ มรรค ไม่มีญาณ ไม่มีนิพพาน ไม่มีการไม่บรรลุนิพพาน


ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ནས་གནས་ཏེ།སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སྐྲག་པ་མེད་དེ།

ฌา รี ผุ เท ตะ เว นะ บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ นัม โทบ์ ปะ เม เป พ์จิร เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ตุ พ์จิน ปะ ละ เตน จิง เน เต เซม ละ ดริบ์ ปะ เม เป ตรัก ปะ เม เท

ท่านสารีบุตร เพราะฉะนั้น ผู้ดำเนินตามปรัชญาปาระมิตา ของพระโพธิสัตว์ทั้งหลายแล้ว แต่ยังมีกิเลสห่อหุ้มจิตอยู่ ก็เพราะยังมิได้บรรลุ แต่เมื่อพ้นจากกิเลสหุ้มห่อจิต จึงไม่สะดุ้งกลัว


ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ།

พ์จิน จิ โลกฺ์ เล ฌิน ตุ เด เน ญะ เงน เล เด ปา ทัร พ์จิน โต

ก้าวล่วงความขัดข้องสำเร็จพระนิพพานได้


དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ།

ทือ ซุม ทุ นัม ปัร ศ์ซุก เป ซัง ก์เจ ทัม เจ ก์จัง เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ตุ พ์จิน ปะ ละ เตน ละ นะ เม ปะ ยัง ทัก ปัร จ์โซก เป บ์จัง ชุบ์ ตุ เงิน ปัร จ์ซัง ปัร ซัง ก์เจ โซ

พระพุทธเจ้าทั้งปวง ผู้ตั้งอยู่ในกาลทั้งสามทรงดำเนินตามปรัชญาปาระมิตา ได้ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ


དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས།རིག་པ་ཆེན་པོའི་སྔགས།བླ་ན་མེད་པའི་སྔས།མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སྔགས།སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས།མི་རྫུན་པས་ན་བདེན་པར་ཤེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།

เท ตะ เว นะ เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ตุ พ์จิน เป งะก์ ริก ปะ เชน เป งะก์ ละ นะ เม เป งะก์ มิ ญัม ปะ ดัง ญัม เป งะก์ ดุก์ งัล ทัม เจ ตุ ศ์ซิ วัร พ์เจ เป งะก์ มิ จ์ซูน เป นะ เดน ปัร เฌ ปัร บ์จะ เต

เพราะฉะนั้น จึงทูลทราบมหามนต์ ในปรัชญาปาระมิตา อันเป็นมหาวิทยามนต์ อนุตตะระมนต์ อะสัมมะสมมนต์ สัพพะทุกข์ กับสมณมนต์ นี้เป็นสัจจะ เพราะไม่ผิดพลาด


ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས་སྨྲས་པ།

เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ทุ พ์จิน เป งะก์ เม ปะ

มนต์ที่ท่านกล่าวไว้ ในปรัชญาปาระมิตา คือ


ཏདྱ་ཐཱ་ཨོཾ་ག་ཏེ་ག་ཏེ་པཱ་ར་ག་ཏེ་པཱ་ར་སཾ་ག་ཏེ་བོ་དྷི་སྭཱཧཱ།

ตัทยะ ถา โอม คะ เต คะ เต ปา ระ คะ เต ปา ระ สัง คะ เต โพ ธิ สวาหา

ดูก่อน ความรู้ โอม ไป ไป ไปสู่ฝั่ง ไปให้ถึงฝั่ง สวาหา


ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།

ณา รี ผุ บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป เท ตัร เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ตุ พ์จิน ปะ ซฺะบ์ โม ละ ละบ์ ปัร บ์จะ โอ

ท่านสารีบุตร สัตว์ผู้จะตรัสรู้ พึงศึกษาจริยาในปรัชญาปาระมิตาอย่างนี้


དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཤེངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ལེགས་སོ་ཤེས་བྱ་བ་བྱིན་ནས།

เท เน โจม เดน เด ติง เง ฉ์ซิน เท เล เฌง เต บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป พัก ปะ เจน เร ซฺิก์ วัง พ์ชุก์ ละ เลก โซ เฌ บ์จะ วะ บ์จิน เน

ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาค ทรงออกจากสมาธินั้นแล้ว ได้ประทานสาธุการ แก่พระอริยอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ว่า


ལེགས་སོ་ལེགས་སོ།རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དེ་བཤིན་ནོ།དེ་དེ་བཤིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་བཤིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་བཤིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།

เลก โซ เลก โซ ริก ก์จี บุ เท เท ฌิน โน เท เท ฌิน เต จ์ซิ ตัร จิ ก์จี เตน ปะ เท ฌิน ทุ เฌ ระบ์ ก์จี พะ โรล ทุ พ์จิน ปะ ซฺะบ์ โม ละ ป์เจ ปัร บ์จะ เต เท ฌิน เฌก ปะ นัม ก์จัง ซ์เจ ซุ ยิ รัง โง

ถูกแล้ว ถูกแล้ว กุลบุตร ข้อนั้นเป็นอย่างนั้น กุลบุตร จริยาในปรัชญาปาระมิตา อันลึกซึ้งนั้น อันบุคคลพึงประพฤติอย่างนี้ พระตถาคตอรหันต์เจ้าทั้งหลาย


བཅོམ་དན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་བསྩལ་ནས།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དང་།ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་དང་།།

โจม เทน เด ก์จี ทิ เก เจ กะ จัล เน เชฺ ทัง เดน ปะ ฌะ ระ ดวะ ติ อิ ผุ ทัง บ์จัง ชุบ์ เซม ปะ เซม ปะ เชน โป พัก ปะ เจน เร ซฺิก์ วัง พ์ชุก์ ทัง ทัม เจ ทัง เดน เป โขร เท ทัง

ย่อมทรงอนุโมทนาอย่างที่ท่านยกขึ้นแสดงแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสคำนี้จบลงแล้ว ท่านพระสารีบุตร พระอริยะอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์บริษัท อันมีประชุมชนทุกเหล่า


ལྷ་དང༌།མི་དང༌།ལྷ་མ་ཡིན་དང༌།དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།

ละ ทัง มิ ทัง ละ มะ ยิน ทัง ทริ ซฺัร เจ เป จ์ซิก เตน ยิ รัง เต โจม เดน เด ก์จี ซุง ปะ ละ เงิน ปัร เตอ โท

และสัตว์โลกพร้อมทั้งเทวา มนุษย์ อสูร คนธรรพ์ ก็มีใจเบิกบาน ชื่นชมภาษิต ของพระผู้มีพระภาค ด้วยประการฉะนี้