ข้ามไปเนื้อหา

พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 5

จาก วิกิซอร์ซ
พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์
รัชกาลที่ ๕
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ
ทรงนิพนธ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา
ทรงพิมพ์
ในงานฉลองพระชันษาครบ ๕ รอบ
เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓

พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์
รัชกาลที่ ๕
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ
ทรงนิพนธ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา
ทรงพิมพ์
ในงานฉลองพระชันษาครบ ๕ รอบ
เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา

คำอุทิศ

กุศลใด ๆ ที่ข้าพเจ้าได้ทำในวันเกิดอายุครบ ๕ รอบปีนี้ ข้าพเจ้าขออุทิศกุศลทั้งหมดนี้ทูลเกล้าฯ ถวายแด่สมเด็จพระบุรพการีเจ้าผู้ทรงพระคุณทุกพระองค์ และขอทูลเกล้าฯ ถวายแด่พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงกำเนิดให้ข้าพเจ้าได้มีชีวิตรอยู่ร่มเย็นเป็นศุขมาได้จนถึงอายุ ๖๐ ปีบริบูรณ์

ข้าพเจ้าขอขอบคุณบรรดาผู้ที่มาช่วยงานในครั้งนี้ทั่วทุกท่าน และขอให้ท่านจงมีอายุยืนนาน มีร่างกายแข็งแรง ปราศจากโรคภัยทั้งปวง พร้อมด้วยมีกำลังกายกำลังใจที่จะช่วยรักษาตนให้อยู่ในความศุขได้สมความปรารถนาทุกประการ

อดิสัย
สวนปาริจฉัตก์ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๓

คำนำ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา ทรงบำเพ็ญพระกุศลฉลองพระชันษาครบ ๕ รอบ มีพระประสงค์จะทรงพิมพ์หนังสือเป็นของถวายและประทานแก่พระประยูรญาติอำมาตย์มิตรซึ่งไปช่วยอำนวยพระพรในงานนั้น เมื่อทรงพระดำริเลือกหาเรื่องหนังสือซึ่งจะสมควรพิมพ์ ทรงทราบว่าที่หอสมุดดำรงราชานุภาพมีต้นฉะบับเรื่องพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ ๕ ซึ่งสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงนิพนธ์ ยังไม่มีผู้ใดพิมพ์ ก็ทรงพอพระทัยจะรับพิมพ์หนังสือเรื่องนี้ จึงมีรับสั่งมายังกรมศิลปากรขอให้จัดต้นฉะบับมอบให้โรงพิมพ์รัฐภักดีรับไปจัดการพิมพ์ กรมศิลปากรมีความยินดีจัดการถวายตามรับสั่ง

เรื่องพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ ๕ นี้ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงนิพนธ์ขณะประทับอยู่ที่ปีนังเป็นส่วนมาก เหตุที่จะทรงนิพนธ์นั้นตรัสเล่าแก่หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ว่า ครั้งหนึ่งในรัชกาลที่ ๕ เป็นเวลาว่างราชกิจ พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชปรารภถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นอันมากอันเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปในรัชสมัยของพระองค์ จึงมีพระราชดำรัสถามสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยว่า พงศาวดารรัชกาลของพระองค์ท่านใครจะเป็นผู้แต่ง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพพลั้งพระโอษฐ์กราบบังคมทูลว่า ข้าพระพุทธเจ้าจะแต่งทูลเกล้าฯ ถวาย ดังนี้ จึงเป็นข้อผูกพันพระหฤทัยของพระองค์ท่านอยู่ตลอดมา เป็นเหตุให้ทรงนิพนธ์พระราชพงศาวดารตอนนี้ เพื่อจะทรงปลดเปลื้องข้อผูกพันดังกล่าวนั้น

แต่รัชกาลของพระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยืนยาวยิ่งกว่ารัชกาลอื่น ๆ ในกรุงรัตนโกสินทร์นี้ คือเป็นระยะเวลานานถึง ๔๒ ปี และมีเหตุการณ์สำคัญ ๆ เกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปมากยิ่งกว่ารัชกาลไหน ๆ ตั้งแต่ตั้งกรุงรัตนโกสินทร์มา ถ้าจะทรงนิพนธ์จนตลอดรัชกาลก็เป็นการเหลือพระสติกำลัง จึงทรงเลือกฉะเพาะเหตุการณ์ตอนต้น ๆ ซึ่งไม่สู้ปรากฎเอกสารหลักฐานแพร่หลายอันผ้ศึกษาจะพึงค้นหาได้โดยยาก ทรงเรียบเรียงขึ้นเป็นพระราชพงศาวดารตอนต้น ๑๒ ตอน ส่วนตอนต่อไปซึ่งยังมิได้ทรงเรียบเรียงนั้น ผู้ศึกษาอาจจะค้นหาได้ในเอกสารต่าง ๆ อันได้พิมพ์ขึ้นแพร่หลายแล้ว เช่นราชกิจจานุเบกษาเป็นต้น

การพิมพ์หนังสือเรื่องนี้มีเวลาน้อย ทั้งโรงพิมพ์ก็ไม่สามารถจะส่งใบพิมพ์ให้เจ้าหน้าที่ตรวจได้ด้วยเกรงจะไม่ทันงาน จึงเข้าใจว่าคงจะมีบกพร่องผิดพลาดบ้าง ซึ่งหวังว่าผู้อ่านคงจะให้อภัย

กรมศิลปากรขอถือโอกาศนี้ถวายพระพรแด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอดิสัยสุริยาภา ขอให้ทรงเจริญพระชันษายืนนาน ปราศจากโรคาพาธอุปัทวันตรายทั้งปวง ขอให้เจริญศิริสวัสดิพิพัฒมงคลทุกประการ ทรงเป็นสุขสำราญตามพระหฤทัยประสงค์จงทุกทิพาราตรีเทอญ.

กรมศิลปากร
๘ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๓

สารบาญ
ตอนที่ ๑ หน้า
พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ
ตอนที่ ๒
พระราชประวัติพระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หว เมื่อก่อนเสวยราชย์ ๒๐
ตอนที่ ๓
พระมหาอุปราช ๔๓
ตอนที่ ๔
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ๕๐
ตอนที่ ๕
พระบรมราชาภิเษก ๖๙
ตอนที่ ๖
เลียบพระนคร ๑๐๐
ตอนที่ ๗
อุปราชาภิเษก ๑๐๙
ตอนที่ ๘
เฉลิมศักดิ์ หน้า (ท้ายเล่ม)
ตอนที่ ๙
แก้ไขระเบียบการในราชสำนัก ๓๐
ตอนที่ ๑๐
การเกี่ยวข้องกับฝรั่งต่างประเทศ ๕๐
ตอนที่ ๑๑
เหตุการณ์ซึ่งต้องระงับเมื่อแรกขึ้นรัชกาลที่ ๕ ๖๒
ตอนที่ ๑๒
เรื่องรับทูตและทำหนังสือสัญญาเมื่อแรกขึ้นรัชกาลที่ ๕ ๘๑

พิมพ์ที่
โรงพิมพ์ บริษัทรัฐภักดี จำกัด
สี่แยกแม้นศรี พระนคร
นายประพันธ์ สิริกาญจน ผู้พิมพ์โฆษณา
วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๓

งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า

ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
  2. ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
    1. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
    2. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณางานนั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
  2. แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก

Public domainPublic domainfalsefalse