พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ/ตอน A

หน้าต้น (ตอน A)
๑		เดมิอู้ยมามิผู้เอาเปดอ้วต้วนิ้งมาไหเ_ _ขุ (ลบเลือน, ชำรุด)
๒		กไอ้หนักหนา"เสดนั้นบุตรภรรญาเอาม (ลบเลือน, ชำรุด)
๓		ปรมารจึงพิจรณาดูไส้เหนหนอดเสิ้ออู่ยไน้เปดนัน (ชำรุด)
๔		จห่าผู้เอามาไส้กมิได้รู้จักต้วแลขุนราชอาษากไอถึงโล (ลบเลือน)
๕		แตปากปรมารสามเดอินมิเสดฃุนราชอาษากถึงกรรมจึงสม (ลบเลือน)
๖		พรบรมราชาธิราชเจ้าไหนายกอนทองบุตรขุนราชอาษาอายุปรมาร ๑๙ ปื
๗		เปนขุนราชอาษาแทน่ ๏ อยู่ปีหนึงทารกไห้ตกแต่งช้างม้ารืยพล
๘		ทั้งปองจยกไปเมืองพิมายพนมรุ้งนั้นไส้ภอเจ้าเมืองทังหลาย (ชำรุด)
๙		ถวายบั้งคมพรบาทผู้เปนเจ้า ๒ กไหพรราชทานรงงวนั้แล้ว (ชำรุด)
๑๐		คืนไป้ยอู่ยตามภูมลำเน้า ๏ อู่ยจำเนยีรการมา เจ้าเมีองพิ (ชำรุด)
๑๑		ถึงกรรมท้าวเทพกได้กินเมอืงนั้นสอนท้าวชุมภูนองไสได (ชำรุด)
๑๒		เมืองพนมรุ้งเมอืงพรงามพุทธาทานชรทิกไส้พรญากลางกิ (ชำรุด)
๑๓		พรญากล้างถึงกรรมไส้กได้ราชสมบัดดิแกท้าวแก้วแลเรยิ (ชำรุด)
๑๔		กำแหง่พรอินทร ๏ อู่ยมาขุนกำแห้งพรอินธรกมาถวายบังคมแ (ลบเลือน)
๑๕		สมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้าแลเริ้อล้มตาย ๏ ศั้กราช ๘๐๑ ปีมแม
๑๖		เอกศ"กสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้ากไห้ชุมพราหมณาจารยแล่ท้าวพระ
๑๗		ญาเสณามาตยทังหลายเหลนมหามหรรสภตังพรราชพิทธิโกษร
๑๘		กรรมสมเด็จ็พรบรมเชษฐาธิราชกูมารทานแลปรสาทพรนาม (ชำรุด)
๑๙		สมเด็จ็พรรามเมศอรบรมไต้รโลคนารถบพิตร ๏ ศั้กราช ๘๐ (ชำรุด)
๒๐		วอกโทศ"กเพลิองไมราชมลเฑยิ้รแลน้ายง้วเคลยิ้งเอาช้างเทพรักษา
๒๑		อั้นพรญาบาลเมืองถวายนั้นมารับผู้เปนเจ้าเสด็จ็ไปอู่ยช้านคิล (ชำรุด)
๒๒		ทารไห้ขุนพิจิตรแตง่พรราชมลเฑยิ้รปรมารปีหนิ้งกแล้วสรัพเสร(จ) (ชำรุด)
๒๓		ทานกเสด็จ็ยั้งพรราชมลเฑยิรปรเวศ ๏ ศั้กราช ๘๐๓ ปีรกาตีร (ชำรุด)
๒๔		เพลอิงไหม้พรทินั้งติรมุขทิเสด็จ็ออกพรราชพิทธิอาศยุดชนัน (ชำรุด)
๒๕		จึงสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจากไหขุนพิ้จึตรแตงพรราชวั้งฝายอุฎร
๒๖		แลราชมลเฑยิรไนสัรดเกบเดอิมนั้นแลทารกเสด็จ็ไปสถิศอูยไน้
๒๗		ทินั้นแลไหพรราชทานพรราชมลเทยิ้รเดิมสมเด็จ็พรรามเมศวร
๒๘		บรมไตร้ยโลคนารถบพิตรทารกเสด็จ็สถิศไนราไช้ยสวรรคถวัล (ชำรุด)
๒๙		ปรเวณิ้สิบสรรตติยศิรสูริยวงษทรงทศพิศราชธรรมไน้กรุ้งพระ
๓๐		มหาณคอรศิรอยุทยา ๏ อูยมาพรญาบาลเมิองเจ้าเมืองพิศณุ
๓๑		โลคลอ่งมาถว้ายบั้งคมสมเด็จ็พรบาททาร ๒ กใหพระราชทาน
๓๒		เคริองราชาปรโภคแล้วไหชือมหาธรรมราชาธิราช ๒ กลาทารขินไป้
๓๓		เมอิงนั้นแลรับเครอิงพรสูพรรณบัตรรัตมาลาราชาปรโภคไปย้
๓๔		ดอยครั้นถึงกไหแตงการมหามหรรสพดอยกฤษดาธึการ ๏
๓๕		ขณะนั้นพรญาชเลยิงพรยารามราชพรญาแสนสอยด้าวกให
๓๖		มาชอยการนั้น ๏ อั้นดัพนั้นพรราชเทวิทูลแตพรบรมรา
๓๗		ชาธิราชเจ้าดอยจยอ่มหงอกแมนางษาฃ้ามาดาแลจขอชิอไห้
๓๙		ราชาปรโภคไหนามกอรชิอพรปรสิทธิแมนางษาฃ้าพรราชมารดา
๔๐		นางพรญาแลมหาธรรมราชาธิราชนั้น ๏ อู่ยมาพรานรวั้งไน้ยเมิอง
๔๑		ทวายปรมูลริ่พลสัดพลัดได้แตสกั้นปรมาร ๕๐๐๐ แลคร้วอบ
๔๒		พยบตังบาลอูย่แทบตำบลไชยเวริยนั้น ๏ จึงพรญาอิมหริห
๔๓		เรมางเอาพลตายทองมารํบพรานรวัง ๆ กหนิ้มายงงตน้าวศริ
๔๔		พรยาอิมหริหเรมางกเข้าตังอู่ยยังทวายนั้นแลซองสุ่มเอาช้าว
๔๕		เมิองทังปองได้มากแล้วกอเอาเคริองบรรดามาถวายบังคม
๔๖		แตผู้เปนเจ้าแลไห้กราบทูลพรกรรณาวาจฃอตังบาลไชย
๔๗		เวริยเปนคันทสิมาพรบาทสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้ากมิ
๔๘		พรราชโอ้งการดำรัดเหนิ้อเกล้าฯ สังวาใหชุมเสณาพฤษธา
๔๙		มาตยไห้หนังสือถึงพรญาอิมหริหเรมางตังเมิองไช้ยเวริย
๕๐		เทอดแลใหตังแต่งยาติพินองฃองพรยากินเมิองปลอกเมิอง
๕๑		เปลานั้นพฤทธามาตยราชอำมาตยทังหลายกตกแต่งณรินทร
๕๒		วงษาแลหงษราชาไห้คินไปกินเมิอง ๆ ปลอกเมิองเปลานั้นตามราช
๕๓		โองการผู้เปนเจ้าสังนั้นสอนพรญาอิมหริหเรมางกทรงราชบรรดา
๕๔		การดอกไม้เงินทองมาถวายบังคมพรบาทผู้เปนเจ้าทุกปี ๏ อูย (ชำรุด)
๕๕		สมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้ากให้บำรุงช้างม้าริพลทับบกทับ (ชำรุด)
๕๖		ทังปองครั้นเสจ็ทารกเสด็จ็ขืนไปยยั้งเมิองกำแพ้งเพชฺญร (ชำรุด)
๕๗		หาพรญาชเลยิงแลมหาธรรมราชาพรญารามราชพรญาธรรมิเค (ชำรุด)
๕๙		ทองนั้นครันท้าวพรญาเสณามลตริทังปวงกอณุกูนทารก (ชำรุด)
๖๐		ขุนณครไชยถิออาญาสิทธิเปนนายกองช้าวกรุงอยุทธยาไปเ (ชำรุด)
๖๑		ทับหนึงแลทัพทาวพรญาฝายเหนิ้อทังปอง ๔ ทับพลทงง
๖๒		ปอง ๕๐๐๐๐ ช้างเคริ้อ ๖๐ ม้าเครอิง ๑๐๐๐ ครั้นตกแต่งแล้วเสรจสรับ
๖๓		ท้าวพรญาทังหลายคถวายบังคมลาสมเด็จ็พรบาทผู้เปนเจ้ากยก
๖๔		ไปย้ ๏ ขณนั้นแตพรญาแสนไส้รมิใดไปย้ดอยครั้นท้าวพร (ลบเลือน, ชำรุด)
๖๕		ณาทังหลายยกขึ้นไป้แล้วถึงเมีองเมาะลำเล่องพรญารามแต (ชำรุด)
๖๖		เอาเมอิงตายทอแลกอรสหมิงทังหลายเอาชางม้า_พ (ชำรุด)