พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ/ตอน C
หน้าตา
| หน้าปลาย (ตอน C) | ||
| ๒๒๑ | ||
| ๒๒๒ | ||
| ๒๒๓ | ||
| ๒๒๔ | ||
| ๒๒๕ | ||
| ๒๒๖ | วาเมอีพรราชกูมารทานพรณครอนีสวรรคดแลวดังนิจ | |
| ๒๒๗ | คอรไหผูไดครองพิภพไนพรณครหลวง จึงทาวพญาพฤทธา | |
| ๒๒๘ | มาตยทงัหลายกวา เมอิงพรณครหลวงไสเปนกรุงราชธานี | |
| ๒๒๙ | ไหญหลวงไชเมอิงเลกเมอืงนอยแลจไหอำมาตมลตริไป | |
| ๒๓๐ | กนิมิครอนัตูฃัาพรพุทธิเจาัทงหลายไสชอบไหพญาแพรก | |
| ๒๓๑ | อูยเสวอยราชเอง ๏ จึ่งพรบรํมราชาธีราชเจ้ากมิพรราชโองการ | |
| ๒๓๒ | วาพญาทงัหลายวานีกชอบแตเยยีวพายหน้าจเกอดวิวาษจึง | |
| ๒๓๓ | พญาทังหลายขอไหข้าพรเจ้าขุนศรีบาทเปนขุนพลไหขุนทรง | |
| ๒๓๔ | พรอนิทรเปนพิเลยิงดุจเดยีว ขุนราชศักขุนไกรนรายไสไหอยู | |
| ๒๓๕ | ตดัเตอินขาัพรัเจาทังหลายเหนหาความกนีแหนงมิใด | |
| ๒๓๖ | เลอย จีงสมํเดจพรบรมํราชาธิราชเจ้า กตรัดบรรชาตาม | |
| ๒๓๗ | ท้าวพญาทังหลาย แลวทานไหตราพรครุทภาหไปไหทาวพญาทัง | |
| ๒๓๘ | หลายเอาเจาพญาแพรกขนิเสวอยราชไนพรนครหลวง แลไหเจ้า | |
| ๒๓๙ | แมทาวอนิทรบุตริเปนนางพญา ๏ อูยมาพรเจากุรงโสธรกไหขนุ | |
| ๒๔๐ | ณครไชยเปนนายกองถอืโยธาทหารทังหลายัไปรบํเจายาดแล | |
| ๒๔๑ | ปาวีเสด ๒ กยกํชัางม้าริพลไปอยูถึงเปรยิงเพเวะทีนนัชองแคบ | |
| ๒๔๒ | จีงขุนนครไชยแตงคนปรมารณ ๓๐๐ ไหไปดูคน ๓๐๐ นนั | |
| ๒๔๓ | กยกไปกลางคนื ครันถึงหนทางหนาวหนักกนอนหลบัอยู่ ขุน | |
| ๒๔๔ | ณครไชย กแตง่หุม่หนีงใปดุเล่า ครนเหนผูไปกอนนนันอนหลั้บ | |
| ๒๔๕ | อ่ยูกไหเกบเอาเครอิงสาตราอาวุทมาสิ้น ครนัเขาตนิเขากกลบัมา | |
| ๒๔๖ | ยังทัพขุนนคอรไชย ๆ กไหลงโทษแลวไหสํงเครอิงอาวุทไหแกเขัา | |
| ๒๔๗ | คนื ๏ จึงขุนณครไชยกยํกชางม้าริพลไปรบัเจาัยาดถึงชองแคบ | |
| ๒๔๘ | นนัเจายาตไดแตงเขมนชองพรรณออกสกัดยีงชายฃวาหนาหลัง | |
| ๒๔๙ | ขุนนครไชยกแตกทายมาแลชางภารูดไมตกกเสยีชางสำพลิง | |
| ๒๕๐ | ไปแกขัาศกิ ชาวักำพุชไลมาฟนัพลตายขนนนัมากนัก ๏ แลว | |
| ๒๕๑ | เจายาดกยกํชาังมัาริพลหนิไปอูยไนเตรอญอจจ ปรมารเดอนิหนึง | |
| ๒๕๒ | กมาเขัาเอาบาันสูนไปใดแลวกยํกมาจงเกอิบ ขุนกำแหงเพชฺญร | |
| ๒๕๓ | อันกนิเมอืงนนักปองกนัษามารถ เจายาดเอาเมอิงมิใดกเพั | |
| ๒๕๔ | โทบาย ยกํทพัคนืไปจึงสํมเดจเจากรุงพรณครหลวงกแตงขุน | |
| ๒๕๕ | ไกรพลแสนไหไปชอยขุนกำแหงเพชฺญรกนัเมอิงจงํเกอบินนัชาัวเมีอง | |
| ๒๕๖ | ทังปองกไวไจวาเจ้ายาดคนืไปแล้วปรมารเจดแปดวนัเจัายาดกยก | |
| ๒๕๗ | แตคํนเรวรุดมาปลนเอาเมอีงนนัใด แลขุนไกรพลแสนขุนกำ | |
| ๒๕๘ | แหงเพชฺญรหนิรอดคีนมายังพรณครหลวงแลเสืยครัวอพยพขุนกำ | |
| ๒๕๙ | แหงเพชฺญรสนือยูมาขุนไกพรพลแสนกทูลแตสมเด็จเจัากรุงพรณ | |
| ๒๖๐ | คอรหลวง วาขุนกำแหงเพชรเปนไจดวยเจายาดแลทรงบุตรภรรยา | |
| ๒๖๑ | ไปจึงผูเปนเจากไหถามขุนกำแหงเพชฺญร ๒ กวาถาเราเปนไจดวย | |
| ๒๖๒ | เจายาดดุจวานนัจริง ขุนไกรพลแสนจหนืรอดฤๅ ๏ อนีงข้าพรเจัา | |
| ๒๖๓ | ใดรํบพุงกนัษามารถกจึงรอด ผู้เปนเจัากไหพิจรนาดูบาทเจบ | |
| ๒๖๔ | ขุนกำแหงเพชรนนักเหนจริง ทานกสงภรรยาอนืไห แลไหอยู | |
| ๒๖๕ | กินเมอิงจงเกอีบคนืเลา ๏ อูยมาเจายาดกไหมาจรรจาปราไส | |
| ๒๖๖ | ดอยขุนกำแหงเพชรูวาบุตรภรรยาขุนกำแหงเพชฺญรซีงเจายาต | |
| ๒๖๗ | ใดเอาไปนนั เจายาดยังไหปรมุนไวขมิไหขจัดขจาย ถาขุนกำแหง | |
| ๒๖๘ | เพชฺญรไปเฝาเจัายาดไส ๆ จเลยงีไหถึงความศุกข ขุนกำแหงเพชฺญรกมิ | |
| ๒๖๙ | ลงดอยเจายาด ๒ กยกช้างม้าริพลมาเอาเมอืงจงเกอีบอกืเลา ครนัถึง | |
| ๒๗๐ | กไหเขาปายปีนปลนเอาใดเมอิงนันแล แลใดทังตัวขุนกาแหงเพชฺญร | |
| ๒๗๑ | ไป เจัาอยาดสงบุตรภรรยาแลฃาัคนขุนกำแหงเพชรอนัใดไปแต | |
| ๒๗๒ | กอนนนัไหคนืสิ้น แลเลยงิดูขุนกำแหงเพชฺญรไหถึงศุข ๏ อูยมา | |
| ๒๗๓ | เจ้าอยาดกไหญีชางทอง แลนางศริพงษาไปจรรจาปราไสรดอยมหา | |
| ๒๗๔ | พรรคทังหลายอนัอูยไนปาสานตินนั มหาพรรคทังหลายกมาออก | |
| ๒๗๕ | แกเจายาดสืน ๏ จึงสมเดจพญาพรณครหลวงแตงขุนศริมงคล | |
| ๒๗๖ | รัตณแลขุนทรงพรอินธรขุนราชศักดิยกชาังมัาริพลไปเอาญิชาง | |
| ๒๗๗ | ทองมหาพรรคทงัหลายอนัอูยไนปาสานตีนนัจึงญิชางทองแล | |
| ๒๗๘ | มหาพรรคทงัหลายออกมารบขนุมงคลรตณโยธาทังหลาย ๆ ก | |
| ๒๗๙ | ทายมาถึงจัตุรมุขแลเสยิช้างม้าษารภายุทธฆอ้งไชยแลแตรพาท | |
| ๒๘๐ | สนื ญิชางทองแลมหาพรรคทังหลายกตามมาเถึงจัตุรมุกขุนศริ | |
| ๒๘๑ | มงคลรัตนขนราชศักดิกหนิแตจัตุรมุข มายังพรณคอรหลวงจึง | |
| ๒๘๒ | เจาอยาดแตงทบัเริอไหมาสกบัในลแวกบานักใลใดเริอชาผูคน | |
| ๒๘๓ | มาก จึงนายนอยเกรอิกหิว้แขนขุนทรงพรอนิทรผูบีดาขนุราชศัก | |
| ๒๘๔ | ดีหนิรวด ชาวทพัเริอเจายาดกใดขุนกำแหงบุตรภรรยาอิกบำโหราบาด | |
| ๒๘๕ | ไป ขุนราชศกัดิลูกขุนทงัหลาย ผูรอดนนัเกทายมาถึงพร | |
| ๒๘๖ | นครหลวัง ๏ สอนขุนเทพราชอนัผู้เปนเจัาไหไปกนีเมอิงสลาย | |
| ๒๘๗ | นนั ครนรูเจาอยาดออกไปคบมหาพรรคทงัหลายขมังมรํบเอา | |
| ๒๘๘ | บาลเมอิงทงัปอังดังนนั ขุนเทพราชแลลุกขุนทังหลายกแตงบรรนา | |
| ๒๘๙ | การมาจถวายบังคมแตสมเดจพรญาณครหลวง คัรนมาถึงปาสาน | |
| ๒๙๐ | ตี ตองคอยเจาัอยาด ๆ กกุมเอาขุนเทพราชแลขุนหมนิค้รวอพ | |
| ๒๙๑ | ยพ อนัมาทังปองนนั ครือแมนางพระ แมนางไส แมนางบุตริ แม | |
| ๒๙๒ | นางสน แมนางอัคราช แมนางคงราช อนัเปนบุตภรรยาขุนหมนิทงั | |
| ๒๙๓ | ปองหนักใดสีน กเอาไปเถึงเจ้าอยาด ๒ กเอาสัตรีทงัหลายันนั | |
| ๒๙๔ | เปนภรรยาแล้วกแจกทัรพเงนีทองอนัใดใปนนัแกทแกล้วท | |
| ๒๙๕ | หารทงัหลายั ๏ อูยนอยหนึงบาวิเสดกมาถึงเจาอยาด ๒ กไห | |
| ๒๙๖ | แมนางคํงราชแกบาวิเสด ๒ กกทำการอภิเศกเจายาดไหเปนเจาั | |
| ๒๙๗ | พญาอยาดไนบาบรูรแลวบาวิเสดกตพงพลเอาหมนิเตรดสงสาร | |
| ๒๙๘ | ไปดอยแตพรยาอยาดใดเมอิงทงัปอง จัตุรมุขแลหมนิณ่ร้าเจ้า | |
| ๒๙๙ | เมอิงเพชฺญรอินทรเมอิงลแวก เมอิงกำพงไพศรีเมอืงตรพังพลัง | |
| ๓๐๐ | เมอืงปาบูรรเมอืงเกอะเมอืงกตอกไหเตรดสงสารอยูกนิเมือง | |
| ๓๐๑ | กฅอ พญาอยาดอยูเชยิงไพร พญาวิเสดอยูพิเรนธร ญีชาง | |
| ๓๐๒ | ทองอูยจัตุรมุข ขุนศพฦๅอ่ยูลแวก ขุนเทพราชอยบาบูรรขุนกำ | |
| ๓๐๓ | แหงเพชรอยูตพังพลง นายธรรมราชอู่ยจังเกีอบ ๏ จึงสม | |
| ๓๐๔ | เดจพรเจากรุงพรณครหลวงกไหนายลงพดัแต่งคลไห | |
| ๓๐๕ | ลอบมาทูลแตสมเดจพรบรมํราชาธิราชเจา ดอยขุนณคอร | |
| ๓๐๖ | ไชปลอยเจาอยาดเสยืแลเจายาดออกไปขบํมหาพรรคทัง | |
| ๓๐๗ | หลายเปนขบดไหญหลวงดงันี ขอผู้เปนเจ้าทรงพรกัรรุนา | |
| ๓๐๘ | ๏ ครันคนไชมาทูลคดิดังนนัสมเดจพรบรํมราชาธิราชเจ้า | |
| ๓๐๙ | กไหพรราชโองการไปแกพรราชโอรฎทานสมเดจพรเจ้ากุรง | |
| ๓๑๐ | พรณคอรหลวงแลทาวพญาทงัทงัหลายอาจมิการพรราชสง | |
| ๓๑๑ | ราชสงครามไนอุยทธยา แลไหขุนนครไชยนายลงพัดมาจงํ | |
| ๓๑๒ | ฉบัพลับ สอนทาัวพญาเสนาทังหลายไหอยูดวยเจาพญา ครนั | |
| ๓๑๓ | พรราชโองการไปเถึงสมเดจเจ้ากรุงพรนครหลวงกไหขุนณคร | |
| ๓๑๔ | ไชยนายลงพัดมายังอยุทธยา ๏ ขุนนคอรไชมาถึงสมเดจพรบรํม | |
| ๓๑๕ | ราชาธิราชเจ้ากไหพฤทธามาตยทงัหลายพิจรนากเปนสดัยทาน | |
| ๓๑๖ | กไหฆาขนุณครไชเสยีแลนายสองถ้อนนายญีหู้มผู้เปนบุตร | |
| ๓๑๗ | ขนุนครไชเสยื แลวัทานตงันายลงพัดเปนขุนพล เอาขุนกำ | |
| ๓๑๘ | แหงพรอนิทรแทนนายลงพัดคู่ขุนรามษร สอนขุนผาวังปล | |
| ๓๑๙ | หลัด ขุนพรศรีไส อาทิเมิอขุนณครไชทูลขอชางพลายเฃยีน | |
| ๓๒๐ | พล ญลนเปนจำนำนนัวาเปนเจาตรัดวาใดแล ๏ ขนนนัขุน | |
| ๓๒๑ | ผาวังทูลวาชา้งอนัฉณงาดังนี มิกรไหไกลพรบาท จิงลูกขุน | |
| ๓๒๒ | ทังหลายถาผูอนิไสมีชอบขาพรเจาขุนณครไชเปนขุนพลเอง ผู | |
| ๓๒๓ | เปนเจาักเบอินพรภักตรหนี ขนุผาวงักมิใดทูลพรกรรนาไนร | |
| ๓๒๔ | โหถาร อนงีมิใดบอกขุนพรศรีกสงชางนนัไปแกขุนณครไชเอง | |
| ๓๒๕ | ผูัเปนเจัากไหจาขนุผ้าวงัไวไนทลองฟันแลตังนายศรีบุดขุน | |
| ๓๒๖ | พรศรีเปนขุนศริราชวังเมีองแทน ๏ สอนเจาพญาอยาดไสกเอา | |
| ๓๒๗ | มหาพรรคปรมารณ ๑๐๐๐๐ เปนชายขวาหนาหลังแลไหพญาวิ | |
| ๓๒๘ | เสดเปนทัพนา ยํกมาแตเมอีงนอกบาล พรรคทงัหลายักยก | |
| ๓๒๙ | มาเถึงโพธิสัตว จึงขุนทรงพรอินทรเจาัเมอิงนนักออกกยอพญา | |
| ๓๓๐ | อยาดแลพญาวิเสด แตกทายไปถึงเชยีงไพร ๏ อูยนอยหนึงพร | |
| ๓๓๑ | ยาอยาดพญาวีเสดกยํกชางัม้าริพลมาเอาโพธิสัตวเลา ๏ ขนนนั | |
| ๓๓๒ | พญาวิเสดกยกทับมาตงัไนตาบํลโพรางมิใดตงัคาย สอนพญา | |
| ๓๓๓ | อยาดไสมาตงไนโพธิสตัวใหตังคายขุดคูแลเฃอีนราวราแพน | |
| ๓๓๔ | อามราฃวากหนามัหมนัคง แตพรยาอยาดมาลอมโพธิสัตว | |
| ๓๓๕ | อูยปรมารน ๕ วนั ขุนเทพสงครามจนัทบรูรกยกชา้งมา้ริพลไป | |
| ๓๓๖ | ถึงโพธิสัตว ขุนทรงพรอนิทรแลขุนเทพสงครามกตกแต่ง | |
| ๓๓๗ | ชางม้าริพลออกยอพรยาอยาด แลพรยาวิเสดแตกฉานแล | |
| ๓๓๘ | โยธาทหารทงัปองกตามติไปขนนนั ขุนเทพสงครามขิพลาย | |
| ๓๓๙ | ภูบาล กวางไล้ฆาศิกเดดไปแตต้วเดยีว หมินเตรดสงสารขิพลาย | |
| ๓๔๐ | รตันบรรลังนอยกวาพลายภูบาลมากนกั ครันเหนขุนเทพสง | |
| ๓๔๑ | ครามวาเดดไปแลหาผู้ใดจทนัมิไดกเกยิวพลายรตันบัน | |
| ๓๔๒ | ลังตรหลบมา มุดออกใดคางพลายภูบาล เตรดสงสารตีถุก | |
| ๓๔๓ | มวกขุนเทพสงครามตก นายจกัรรตัอันเปนกลางชา้งเตรด | |
| ๓๔๔ | สงสารกแทงถุกตาขุนเทพสงครามอูยแลเตรดสงสารกฟนัขุน | |
| ๓๔๕ | เทพสงครามขาดไนฅอชาัง ขนนนันายเตรดสงสารกตองปีน | |
| ๓๔๖ | ๕ เหลม สอนพญายาดไสกตองปีนไนแขนนนัปอดนักจอยูมี | |
| ๓๔๗ | ใด ถอยไปไนถวนบาบูร ๏ อูยมามีผู้มาลกัชางรัตณสงิหาด | |
| ๓๔๘ | แตโพธิสตัวไป ตองคอยนายเตรดสงสาร ๒ กวางชา้งนี | |
| ๓๔๙ | คอนแกเจาพญาญาด ๒ ครนรูเตรดสงสารใดชาง้ดงันนัเจา | |
| ๓๕๐ | พรยาอยาดกขิชางสพลึงมาแตเชยิงไพรสู่พญาวเสดทีตร | |
| ๓๕๑ | พงัพลัง ตรนัถึงกวาขัามาจขอชาังพญาวิเสดกวาเจาัจรรจา | |
| ๓๕๒ | ดวยเตรดสงสารเทอด พรยาอยาดกไหหาเตรดสงสาร | |
| ๓๕๓ | มาวาเตรดสงสารกวาชา้งนีฃาัพรเจาไดไสจไวขิอาษาทานเอง | |
| ๓๕๔ | พรญาอยาดกวาเรามาไสเพรอะจแปลอินช้างแลเมอิทาน | |
| ๓๕๕ | มิเปลอินกตามไจเทอด พรญากคนิไปเมอิง ๏ อูยมาพรยา | |
| ๓๕๖ | อยาดกไสกลไหหาเตรดสงสาร ๒ กไปบอกแกพญาวิเสด ๆ | |
| ๓๕๗ | กหามมิไหเตรดสงสารไป อูยมานอยหนึงพรญายาดกไห | |
| ๓๕๘ | หาเจาเตรดสงสารเข้าไปบอกแกพญาวีเสด ๒ กหามเจาไสรเตรด | |
| ๓๕๙ | สงสารมิฟงั กเอาหัวพนัสองคนแลพล ๕๐๐ ไปสูพรยาอยาด ๒ กไหกุม | |
| ๓๖๐ | เอาเตรดสงสารแลหัวพนัทงัสองจำคงไวสอนพล ๕๐๐ นนัไสไหเอา | |
| ๓๖๑ | ไสกลังไว แลวเจัาพรญาอยาดกแตงไหไปเอาพรญาวิเสดใดกไสจำ | |
| ๓๖๒ | คงไวสามวนัเอาลงเริอไปถืงจัตุรมุขกฆ็าเสยี สอนเตรดสงสารแลหัวพนั | |
| ๓๖๓ | ทังสองไสฆาเสิยไนเชองไพรแลัวกเขัาเอาครัวอพยพทังปองเขัาในจัตรมคุ | |
| ๓๖๔ | ไปยังทวนบารปรสีน้ ๏ จึงเจ้าพรญายาดกไหนายธรรมราชเปนหลอง | |
| ๓๖๕ | เทพราชา สอนญิชางทองไสไหชอืเจาขุนหลอง ๏ จงึสมเดจพรบรมํราชา | |
| ๓๖๖ | ธิราชเจาักไหแมนางกองแพงบุตริขุนเทพสงคราม เจาเมอีงจันทบูร | |
| ๓๖๗ | แกญิไชไหญิไชกนิเมอิงจันทบูรแทน ๏ อยูมาพรญาเทพมงคล | |
| ๓๖๘ | อนัเปนพฤทธามาตยปอยออกไปอยบาลฉทิงกถึงกรรม จึงสม | |
| ๓๖๙ | เดจพรบรํมราชาธิราชเจา้กไหเอาทองไนพรคลังดุนหนึงทำโกฎ | |
| ๓๗๐ | สงสํการศพนนั แลวทานไหหาขุนศริบาทผูัเปนบุตรมาแตพรน | |
| ๓๗๑ | คอรหลวงเอามฤฎก สอนขนุปรชานนผูนองไสทานไหรบัราชการเปน | |
| ๓๗๒ | มฤทธามาตยแทน ๏ ศักราช ๘๔๖ ปีชวดนักสตัรเดอินญิ สมเด็จ | |
| ๓๗๓ | พรบรํมราชาธิราชเจาักไหขินไปหาพรญาชเลยีงแลมหาธรรมราชาพรญา | |
| ๓๗๔ | รามราชพญาแสนสอยดาว ๏ ขนนนัพญาชเลยีงไวเมอีงสวรรคโลคเจา | |
| ๓๗๕ | ราชศริยํศผเปนบุตรแลพญาธรรมราชาไวเมอีงพิศณุโลกแกพญาเหมพญา | |
| ๓๗๖ | รามราชไวเมอิงศุกโขไทยแตพญาธรรมราชาแลไตรศวรแลพญาแสน | |
| ๓๗๗ | สอยดาวไวเมอีงกำแพงเพชฺญร แกพญาศริวภักดิแลวัพญาทังหลายั | |
| ๓๗๘ | กลองมายังอ่ยุทธยา ครนัถึงผูัเปนเจากไหชุมทา้วพรญาเสนามาตย | |
| ๓๗๙ | ทงัหลายในกลาบุเริยนพทธาวาษ จึงเบอกพญาทัง ๔ ถวายบังคม | |
| ๓๘๐ | พรบาทแลว ทานกมิพรราชโองการแกพญาทัง ๔ วาเยิยฉนใด | |
| ๓๘๑ | เราจไหพญาทานออกไปขนัทเสมาเราใด จึงพญาแสนสอยดาวแล | |
| ๓๘๒ | พญารามราชกทูลแตผ่เปนเจ้าวานา่นไสอูยตอดานเมอิงชเลยิงแลัว | |
| ๓๘๓ | แลพญาแกนทา้วกมาอู่ยดวยไนเมองนนัเลา ฃอผูเปนเจัาไวเปนภานทุร | |
| ๓๘๔ | ฃัาพรเจัาพญาชเลยีงทิเดยิวเทอิด เมิอใดจมิการสงครามตูขัาพรเจัาทัง | |
| ๓๘๕ | หลายจฃอเอาชางัมาัริพลไปชอย ๏ จึงสมเดจพรบรมราชาธิราชเจาักตรัด | |
| ๓๘๖ | พรบรรชาตามจึงพญาชเลยีงกทูลแตผูัเปนเจัา วาถาเอาดอยไมตริ | |
| ๓๘๗ | มีใดแลวัเอาดอยการสงครามผูัเปนเจายังไหเอาฤๅ จึงทานกมีพรบรร | |
| ๓๘๘ | ทูลวาฉนัใดจไดไสกวาพญามีใดเลัอย จึงพญาชเลยีงกทูลเลาวากำ | |
| ๓๘๙ | ลังขา้พรเจาไสยอนแลว ชาวแพรชาวนาน่พลเข้าหญิบหมนิชา้งมา้ | |
| ๓๙๐ | กเกอบิคามถาจเอาไดกจไดดวยเดชะพรราชสมภารแล ๏ แลัวส่ม | |
| ๓๙๑ | เด็จพรบรํมราชาธิราชเจัากตวัดสังแกพญาทังสาม วาถาพญาชเลยีง | |
| ๓๙๒ | จไปเอาเมิองนานไสไหทังหลายแตงพล ๒๐๐๐ ช่างเครีอง ๒๐ ม้า ๒๐๐ | |
| ๓๙๓ | แตงไหทนัราชการไส คือทังหลายมีสวาพิภักแกเราเลอย ๏ แลัวทาัว | |
| ๓๙๔ | พญาทังหลายกลาผูัเปนเจาัขึนไปเมอีง แตพญาแสนไสยังอูยปำเรอพร | |
| ๓๙๕ | บาทไนอยุทธยา ๏ สอนพญาชเลยีงไสครนัขนีไปถึงเมีองสวรรค | |
| ๓๙๖ | โลคกไวคดีทังปองแกหมินหลวงพล ๒ กไหหนังสอิไปสองพนั | |
| ๓๙๗ | หารกองไนเมองนา่น พนัหารกองกเปนไจดวยหมนิหลองพล | |
| ๓๙๘ | แลไหหนังสอืมาวาไหพญาเจัาเรงยกํช้างม้ารืพลไปจงฉบัพลนัพรอม | |
| ๓๙๙ | กนับดันิ หู้มลาัวทังหลายมาบอกแกขนุหมืนพองขวางไนไตรตรึงษ | |
| ๔๐๐ | พองขว่างกะพลรํบไดพลปรมาร ๖๐๐๐ แลชา้งมา้สพัอู่ยแลัว กใหเอาครัว | |
| ๔๐๑ | อบพยบทังปองเขาไปไนเมืองเชยิงไหม ๏ ครันหนังสือมาถึงหมีน | |
| ๔๐๒ | หลวง ๒ กเอาคดีนันบอกแกพญาชเลยีง ๆ กไหเทยบิชาังมัารี | |
| ๔๐๓ | พลทังปอง แลไหหนังสอืไปเรงเอาพล ห้วเมอีงไหญทังสามเมีอง | |
| ๔๐๔ | อนัจเขัาตาทพัดอยนัน ๏ ขนนนั้ชาวัคอยกมาบอกแกสิวะ | |