พระราชพงศาวดารกรุงเก่า (ตามต้นฉะบับของกรมราชบัณฑิต)
 | งานนี้ยังไม่เสร็จ สามารถดูและร่วมพัฒนาได้ที่ดัชนีนี้: 1 |
.svg)
| เรื่อง | ขออนุญาตพิมพ์หนังสือ | |
| เรียน | นายอาภรณ์ กฤษณามระ | |
| อ้างถึง | หนังสือลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๕๐๑ |
ตามที่ท่านขออนุญาตพิมพ์หนังสือพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ภาคที่ ๑–๒ ฉบับกรมราชบัณฑิต จัดพิมพ์เมื่อ ๑๔ กรกฎาคม ร.ศ. ๑๓๑ เพื่อใช้แจกในการพระราชทานเพลิงศพเจ้าพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาธิบดีนั้น บัดนี้กระทรวงศึกษาธิการได้พิจารณาอนุญาตให้จัดพิมพ์ขึ้นได้ตามความประสงค์แล้ว
จึงเรียนมาเพื่อทราบ.
(นายสมาน สิงหวิลัย)
หัวหน้ากองตำรา รักษาการในตำแหน่ง
อธิบดีกรมวิชาการ
พระราชพงษาวดารที่กรมราชบัณฑิตจัดพิมพ์ขึ้นครั้งนี้ ได้ใช้หนังสือสองเล่มที่หมอบรัดเลพิมพ์เมื่อจุลศักราช ๑๒๒๖ เป็นต้นฉบับ ธรรมดาหนังสือที่พิมพ์ขึ้นเกือบห้าสิบปีมาแล้วเช่นหนังสือสองเล่มนี้ ตัวสกดการันต์และวรรคตอนย่อมผิดแผกไปจากที่นิยมใช้กันอยู่ในปัจจุบันนี้มาก ทั้งการตรวจตัวพิมพ์ในสมัยนั้นก็ไม่สู้จะกวดขันเท่าใดด้วย จึงมีถ้อยคำที่ผิดเพี้ยนตกหล่นอยู่ตั้งแต่ต้นจนปลาย และในที่บางแห่งถึงกับพิมพ์ข้อความอย่างเดียวซ้ำกันตั้ง ๆ ครึ่งหน้า บางแห่งก็ลงเลขลำดับหน้าไม่เรียงกัน เป็นที่ฉงนสนเท่ห์แก่ผู้อ่านผู้เรียนอยู่ตลอดมา ในการพิมพ์ครั้งนี้กรมราชบัณฑิตได้พยายามตรวจแก้ถ้อยคำและวรรคตอนให้ถูกต้องตลอดแล้ว ส่วนข้อความที่ยังมีคลาดเคลื่อนเลอะเลือนอยู่บ้าง ก็ได้สอบทานกับต้นฉบับสมุดไทย (ฉบับกรมหลวงมหิศวรินทร์) ของหอพระสมุดวชิรญาณ และได้แก้ไขข้อที่เคลือบแฝงนั้นให้ชัดเจนยิ่งขึ้นแล้ว อนึ่งเพื่อจะให้เหมาะแก่การเล่าเรียน กรมราชบัณฑิตได้เลือกเฟ้นฟั้นและจัดแยกเนื้อเรื่องออกพิมพ์เป็นตอน ๆ คือพระราชพงษาวดารกรุงเก่า เริ่มต้นแต่พระเจ้าอู่ทองสร้างกรุงศรีอยุทธยาเมื่อจุลศักราช ๗๑๒ ที่สุกเพียงเสียกรุงแก่พม่า จัดเป็นตอนหนึ่ง มีสองภาค ๆ ละเล่ม พระราชพงษาวดารกรุงธนบุรี (แผ่นดินพระเจ้าตากสิน) จัดเป็นตอนหนึ่ง มีเล่มเดียวจบ สองตอนนี้คัดมาแต่ฉบับซงพิมพ์ที่โรงพิมพ์หมอบรัดเล ส่วนพระราชพงษาวดารตอนกรุงเทพฯ จะได้หาต้นฉบับมาพิมพ์จำหน่ายให้ราคาย่อมเยาอีกต่อไป
งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า
- ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
- ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
- ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
- เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
- เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณางานนั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
- ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
- ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
- แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก
Public domainPublic domainfalsefalse