พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค - ยักขสังยุต - ๑๐. ทุติยสุกกาสูตร

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค - ยักขสังยุต - ๑๐. ทุติยสุกกาสูตร

[พระไตรปิฎก ฉบับธรรมทาน]

ทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐
ยักษ์สรรเสริญผู้ถวายอาหารแก่สุกกาภิกษุณี
[๘๓๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ในพระวิหารเวฬุวัน อันเป็นที่ให้เหยื่อ

แก่กระแต เขตกรุงราชคฤห์ ฯ

สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี ฯ

[๘๓๕] ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในสุกกาภิกษุณีจากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จาก

ตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในพระนครราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกผู้ได้ถวายโภชนะแก่สุกกาภิกษุณีผู้หลุดพ้นจากกิเลสเครื่องร้อย

รัดทั้งปวง เป็นคนมีปัญญาแท้ ประสพบุญมากหนอ ฯ

ดูเพิ่ม[แก้ไข]