วิสุทธิมรรค เล่ม ๒ ภาคสมาธิ ปริเฉทที่ ๙ พรหมวิหารนิเทศ หน้าที่ ๑๑๑ - ๑๑๕

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
<<

(หน้าที่ 111)


อย่างไรก็ดี ผู้ปฏิบัติพึงศึกษาให้เข้าใจในวิธีการแผ่เมตตาไม่เจาะจงบุคคลโดยอาการ ๕ เจาะจงบุคคลโดยอาการ ๗ ตามที่ท่านแสดงไว้ในคัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรคนั้น เพื่อถือเป็นหลักปฏิบัติต่อไปนี้


๑. อโนธิโสผรณา

คำแผ่เมตตาไม่เจาะจงโดยอาการ ๕


๑. สพฺเพ สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๒. สพฺเพ ปาณา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๓. สพฺเพ ภูตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๔. สพฺเพ ปุคฺคลา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอบุคคลทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๕. สพฺเพ อตฺตภาวปริยาปนฺนา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ, ขอผู้มีอัตภาพทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด


๒. โอธิโสผรณา

คำแผ่เมตตาเจาะจงโดยอาการ ๗

๑. สพฺเพ อิตฺถิโย อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆาโหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสตรีทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน,จงอย่ามีทุกข์,จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด



(หน้าที่ 112)



๒. สพฺเพ ปุริสา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอบุรุษทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๓. สพฺเพ อริยา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอพระอริยเจ้าทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๔. สพฺเพ อนริยา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอปุถุชนทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๕. สพฺเพ เทวา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ ขอเทวดาทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๖. สพฺเพ มนุสฺสา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ. ขอมนุษย์ทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๗. สพฺเพ วินิปาติกา อเวรา โหนฺตุ อพยาปชฺชา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอพวกสัตว์วินิปาติกะทั้งปวง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด


๓. ทิสาผรณา

วิธีแผ่เมตตาไปในทิศโดยอาการ ๑๐

วิธีการแผ่เมตตาไปในทิศนั้น คือแผ่เมตตาไปในบุคคล ๑๒ จำพวกนั้นที่อยู่ในทิศทั้ง ๑๐ ได้แก่ทิศใหญ่ ๔ ทิศน้อย ๔ ทิศเบื้องล่าง ๑ ทิศเบื้องบน ๑ ทิศหนึ่งนับเป็นอาการแห่งภาวนาอันหนึ่ง จึงเรียกว่าโดยอาการ ๑๐ มีคำสำหรับแผ่ดังต่อไปนี้



(หน้าที่ 113)



คำแผ่เมตตาในทิศโดยอาการ ๑๐ วาระที่ ๑

ในบุคคลที่ ๑

๑. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺต, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศบูรพา จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๒. สพฺเพ ปจฺฉิมาย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศประจิม จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์ จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๓. สพฺเพ อุตฺตราย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศอุดร จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๔. สพฺเพ ทกฺขิณาย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศทักษิณ จงอย่าผูกเวรกัน, ขออย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๕. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย อนุทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้ปวงในทิศอาคเนย์ จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๖. สพฺเพ ปจฺฉิมาย อนุทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศพายัพ จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๗. สพฺเพ อุตฺตราย อนุทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศอีสาน จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด



(หน้าที่ 114)



๘. สพฺเพ ทกฺขิณาย อนุทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศหรดี จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๙. สพฺเพ เหฏฐิมาย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศเบื้องล่าง จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐. สพฺเพ อุปริมาย ทิสาย สตฺตา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺต, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอสัตว์ทั้งปวงในทิศเบื้องบน จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด


คำแผ่เมตตาในทิศโดยอาการ ๑๐ วาระที่ ๒

ในบุคคลที่ ๒

๑๑. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย ทิสาย ปาณา อเวรา โหนฺตุ, อพยาปชฺชา โหนฺตุ, อนีฆา โหนฺตุ, สุขี อตฺตานํ ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศบูรพา จงอย่าผูกเวรกัน, จงอย่าเบียดเบียนกัน, จงอย่ามีทุกข์, จงมีสุขประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๒. สพฺเพ ปจฺฉิมาย ทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศประจิม......ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๓. สพฺเพ อุตฺตราย ทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศอุดร.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๔. สพฺเพ ทกฺขิณาย ทิสาย ปาณา....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศทักษิณ.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๕. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย อนุทิสาย ปาณา....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศอาคเนย์.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๖. สพฺเพ ปจฺฉิมาย อนุทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศพายัพ.....ประคองตนไปให้รอดเถิด



(หน้าที่ 115)



๑๗. สพฺเพ อุตฺตราย อนุทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศอีสาน.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๘. สพฺเพ ทกฺขิณาย อนุทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศหรดี.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๙. สพฺเพ เหฏฐิมาย ทิสาย ปาณา....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศเบื้องล่าง.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๐. สพฺเพ อุปริมาย ทิสาย ปาณา.....ปริหรนฺตุ. ขอปาณะทั้งปวงในทิศเบื้องบน....ประคองตนไปให้รอดเถิด



คำแผ่เมตตาในทิศโดยอาการ ๑๐ วาระที่ ๓

ในบุคคลที่ ๓

๒๑. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย ทิสาย ภูตา.....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศบูรพา....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๒. สพฺเพ ปจฺฉิมาย ทิสาย ภูตา....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศประจิม.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๓. สพฺเพ อุตฺตราย ทิสาย ภูตา.....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศอุดร....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๔. สพฺเพ ทกฺขิณาย ทิสาย ภูตา....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศทักษิณ.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๕. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย อนุทิสาย ภูตา.....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศอาคเนย์....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๖. สพฺเพ ปจฺฉิมาย อนุทิสาย ภูตา.....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศพายัพ.....ประคองตนไปให้รอดเถิด
๒๗. สพฺเพ อุตฺตราย อนุทิสาย ภูตา.....ปริหรนฺตุ. ขอภูตทั้งปวงในทิศอีสาน.....ประคองตนไปให้รอดเถิด


>>


ดูเพิ่ม[แก้ไข]