ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ระหว่างประเทศ - รพี - ๒๔๔๕.pdf/15

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๔

ประเทศหนึ่งประเทศใด ก่อนที่จะยอมให้คนต่างประเทศเข้าในชาติเขาแล้ว มีข้อบังคับแขงแรง เพราะเหตุว่าในทวีปยุโรปคนต่างประเทศมีอำนาจอันชอบธรรมน้อยกว่าคนในเมือง เมื่อยอมให้เปลี่ยนแล้วก็เปนเพิ่มอำนาจอันชอบธรรมนั้นให้ แลคนต่างประเทศนั้นอยู่ในอำนาจบังคับบัญชาเขาทั้งสิ้นแล้ว ไม่มีเอกสตราเตอรีตอเรียแอนริตี้ เว้นไว้แต่เมืองเตอร์กี

อนึ่งเมื่อประเทศใดยอมให้คนเปลี่ยนชาติโดยง่ายแล้ว นับกันว่าเปนกิริยาไม่ดี เช่นเมื่อเมืองเยอรมันได้ ๆ เมืองแฟรงเฟิดแล้ว ราษฎรในเมืองนั้นเปลี่ยนชาติเปนคนสวิดเซอร์แลนด์เพื่อที่จะหนีเปนทหาร เยอรมันจับตัวเนรเทศหมดทุกคน เมืองสวิตเซอร์แลนด์รับว่าเขาทำถูกแล้ว

เมื่อพ่อเปลี่ยนชาติ บางเมืองก็นับว่าลูกซึ่งยังมีอายุต่ำกว่า ๒๑ เปลี่ยนชาติด้วย บางเมืองก็ไม่นับ เว้นแต่เมื่อเด็กนั้นโตขึ้นแล้วจะได้ขออนุญาตเขา

ได้กล่าวไว้เลา ๆ ว่าเรือสินค้าซึ่งไม่เปนเรือรบ เมื่อเวลาเดินอยู่กลางทะเลนั้น เปนพระราชอาณาเฃตร แต่จะเรียกว่าอาณาเฃตรแท้ยังไม่ได้เหมือนเรือรบ เพราะเหตุว่าบางคราว คือเวลาศึกสงครามเปนต้น ตามที่จะได้กล่าวภายหลังข้างท้ายนี้ เมืองอื่นมีอำนาจที่จะตรวจเรือนั้น เปนอาณาเฃตรแต่เพียงนี้เท่านั้นเอง