๑ซึ่งจะเรียกว่าผู้ใดเปนทหารซึ่งจะฟันจะยิงได้นั้น คือ
(๑)ต้องได้อำนาจจากรัฐบาลของตัว
(๒)ต้องอยู่ในบังคับบัญชาของนายซึ่งตั้งขึ้น แลต้องแต่งตัวเปนสำคัญ
๒สาตราวุธที่ใช้ได้นั้น คือสาตราวุธซึ่งไม่ทำให้คนเจ็บปวดฤๅตายเกินเหตุเกินการโดยที่ไม่มีประโยชน์แก่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แลได้ตกลงกันที่เมืองรัสเซียเมื่อปี ๑๘๖๘ ว่าเมื่อลูกปืนไม่หนักถึง ๑๔ บาทแล้ว จะไม่ให้เปนลูกแตกได้
๓อิกอย่างหนึ่งเรียกไปรเวตเตีย คือเรือคนธรรมดาขอรับอนุญาตจากรัฐบาลของตัวจะไปจับเรือสัตรูมาแล้วเอาเสียเปนสลัดกลาย ๆ ได้ตกลงกันที่เมืองปารีศเมื่อปี ๑๘๕๖ ในระหว่างนา ๆ ประเทศไม่ให้มี (เว้นไว้แต่อเมริกากับสเปน) จะไม่ยอมให้ใครรับอนุญาตเปนไปรเวตเตียอิกต่อไป เพราะเหตุฉนี้ในระหว่างประเทศซึ่งได้ลงชื่อแล้ว ใครเอาเรือออกไปทำโจรกรรม เขาฆ่าเสียได้อย่างสลัด เมื่อปี ๑๘๗๐ ฝรั่งเศสกับเยอรมันรบกัน เยอรมันได้มีทหารเรือวอลันเตียซึ่งแต่งตัวอย่างทหาร, ฝรั่งเศสร้องต่ออังกฤษให้ช่วย, หาว่าเยอรมันทำผิดสัญญา ให้มีไปรเวตเตียขึ้น อังกฤษไม่ได้ช่วย กล่าวว่าวอลันเตียกับไปรเวตเตียนั้นผิดกัน (ดูเหมือนว่าจะผิดกัน
