ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ (๑) - ๒๔๓๖.pdf/160

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
148
เล่ม ๑
ลักษณจับผู้ร้าย

กันตามโทษานุโทษ ถ้าผู้ใดมีบตรหลานบ่าวทาษญาติพี่น้องเปนพาล บิดามารดาญาติพี่น้องที่เปนผู้ใหญ่แลเจ้าหมู่มุลนายไม่ได้เอามาส่งยังศาลรับสั่ง ปิดบังไว้ ถ้ามันไปกระทำโจรกำม์ ชำระได้ความจริง จะลงโทษบิดามารดาญาติพี่น้องเปนผู้ใหญ่แลเจ้าหมู่มุลนายตามกฎหมาย หนึ่ง ถ้าเกิดโจรผู้ร้ายแย่งชิงวิ่งราวขึ้นแห่งใดตำบลใด ถ้าเจ้าของทรัพย์ร้องขึ้นแล้ว ให้ชาวบ้านชาวตึกชาวเรือนชาวโรงชาวร้านตลาดชาวเรือชาวแพออกช่วยกันจับคนร้ายเอาตัวให้ได้ ถ้าผู้ร้ายวิ่งหนีไปถนนใดกรอกใดแลลำน้ำลำคลองแห่งใดตำบลใด ก็ให้ชาวบ้านชาวตึกชาวเรือนชาวโรงชาวร้านตลาดชาวเรือชาวแพที่ไล่ไปนั้นร้องบอกต่อไปข้างน่าให้ออกช่วยกันจับคนร้ายให้ได้ ถ้ารู้จักตัวคนร้ายจับคนร้ายได้พิจารณาเปนสัจ จะให้เงินสินบลแก่ผู้จับตามสมควร อนึ่ง ถนนหนทางที่มีโปลิศรักษาอยู่นั้น ให้โปลิศที่เดินโมงเดินยามตรวจตรารวังโจรผู้ร้ายในน่าที่ให้แขงแรง ถ้าผู้ร้ายชกชิงวิ่งราวฤๅมีผู้วิวาทนัดชกตีกันในน่าที่ซึ่งโปลิศรักษาอยู่นั้น ก็ให้โปลิศจับตัวอ้ายคนร้ายที่วิวาทชกชิงวิ่งราวให้จงได้ ถ้าจับได้ตัวอ้ายคนร้ายแล้ว ให้เอาตัวมาส่งต่อตระลาการศาลรับสั่ง ๆ จะให้รางวัลแก่โปลิศตามสมควร ถ้าโปลิศจับตัวอ้ายผู้ร้ายในน่าที่ของ