ว่า นาเดีมเมืองนั้นเปนนาฟางลอยเท่านั้นไร่ เปนนาคุ่โคเท่านั้นไร่ นาขึ้นใหม่ปีที่ ๑ เท่านั้นไร่ ปีที่ ๒ เท่านั้นไร่ ปีที่ ๓ เท่านั้นไร่ ปีที่ ๔ บอกในนาเดีม รวมกันเปนเท่านั้นไร่ ให้เสมออย่าให้ขาดได้ ๚ะ
๏ข้อ๑๑ถ้าผู้ใดจับจองนาฟางลอยในกรุงเทพฯ และหัวเมืองไว้มากทำแต่น้อยไม่เต็มเนื้อที่ทิ้งให้รกร้างว่างเปล่าพ้น ๓ ปีไปก็ดี ฤๅที่ได้ทำนาอยู่แล้ว ภายหลังไม่ทำทิ้งไว้พ้น ๓ ปีไป ให้ขาดผลประโยชน์ในแผ่นดีน ถ้าผู้ใดจะไปทำนาในที่นั้น ก็ให้มาบอกต่อเสนาผู้รักษาเมืองกรมการกำนันไปปักเสาทำสำคัญประทับตราให้ที่⟨น⟩าเปนสิทธิแก่ผู้นั้นทำตอไป ถ้าเจ้าของเดีมจะมาว่ากล่าวประการใด ห้ามอย่าให้เสนาผู้รักษาเมืองกรมการคืนที่นั้นให้เปนอันขาดทีเดียว ถ้าไม่มีผู้ใดมาทำนาในที่นั้น ก็ให้เจ้าของ⟨น⟩าเดิมมาบอกเสนากรมการเวรนานั้นต่อเจ้าพนักงานกรมนา ๆ ต้องมีประกาศให้คนทั้งปวงทราบว่า ที่นั้นเปนทีนาไม่มีเจ้าของ ผู้ใดอยากจะทำก็ให้มาทำ ถ้าเจ้าของหวงนาทิ้งไว้ไม่ทำและไม่มาเวนนาตามพระราชบัญญัติ์นี้ ให้เรียกค่านาตำบลนั้นแก่เจ้าของที่หวงไว้เหมือนนาคู่โคไร่ละสลึง ภายหลังเจ้าของนาฤๅผู้อื่นทำต่อไป จึงให้เรียกค่านาเปนนาฟางลอยไร่ละสลึงเพื้องตามพิกัด ๚ะ
