ไพร่ซื้อขายสินค้าต่าง ๆ หาผลประโยชน์ให้ผิดธรรมเนียมข้าอลวง แลห้ามอย่าให้ข้าหลวงขุนหมื่นเสมียนทนายไพร่คบหากันเล่นไภ่เล่นโปเล่นถั่วฤๅเล่นการพนันต่าง ๆ เสพสุราให้เมาจนเสียสติ แลสูบฝิ่นกินฝิ่นของต้องห้าม ๚ะ
๏ข้อ๑๒ว่า ให้ข้าหลวงขุนหมื่นเสมียนทนายไพร่ประพฤติให้ถูกต้องตามข้อบังคับนี้ทุกประการ ถ้าข้าหลวงขุนหมื่นเสมียนทนายไพร่ไม่ประพฤติตามข้อบังคับนี้ ล่วงเสียแต่ข้อหนึ่งข้อใด เมื่อชำระไต่สวนได้ความจริงแล้ว จะลงพระราชอาญาตามพระราชกำหนดให้เปนแบบอย่างแก่ข้าหลวงซึ่งจะรับราชการฉลองพระเดชพระคุณต่อไปภายน่า แลข้อบังคับข้าหลวง ๑๒ ข้อนี้ประทับตราคชสีห์ใหญ่ให้ไว้แก่ข้าหลวงแต่ณวันพุฒ เดือนเจต แรมห้าคำ จุลศักราช ๑๒๓๗ ปีกุนสัป⟨ต⟩ศก ๚ะ
๏มีพระบรมราชโองการมารพระบัณฑูรสุรสิงหนาทให้ประกาศแก่บันดาเจ้าของตึกเจ้าของเรือนเจ้าของแพเจ้าของโรงเจ้าของร้านราษฎรให้ทราบทั่วกันว่า ด้วยในฤดูแล้งมักเกีดเพลีงไหม้ปีหนึ่งหลาย ๆ ครั้ง บางทีก็มีอ้ายผู้ร้ายแอบทิ้งเพลีงจุดเพลีงอยู่เนือง ๆ เพราะอ้ายผู้ร้ายมีใจปราถนา
