คนใดขัดขืนไม่ยอมสาบาลก่อนให้การฟ้อง อย่าให้ผู้รับฟ้องฤๅจ่าศาลรับถ้อยคำไว้เปนอันขาด
ข้อ๒เจ้าพนักงานผู้รับฟ้องฤๅจ่าศาลณหัวเมืองคนใดรับฟ้องในคดีที่กล่าวหาอาญานครบาลความมีโทษหลวงละเลยเสียมิได้บังคับให้ผู้มาฟ้องปฏิญาณสาบาลตัวก่อนก็ดี ฤๅบังคับให้ผู้มาฟ้องความแพ่งทั้งปวงสาบาลตัวก็ดี เปนการทำขาดทำเหนือพระราชบัญญัติฉนี้ พิจารณาเปนสัตย์ ให้ลงโทษ ๓ สฐาน สฐานหนึ่งจะให้ไหมเลมิดโดยยศถาศักดิ์ สฐานหนึ่งให้ไหมทวีคูณ สฐานหนึ่งให้จำตามโทษานุโทษ
ประกาศมาณวันที่ ๓ เดือนมิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๑ เปนวันที่ ๘๖๐๖ ในรัชกาลปัตยุบันนี้
มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศแก่อธิบดีศาลทั้งปวงบันดาได้ชำระความของราษฎรให้ทราบทั่วกันว่า แต่ก่อนได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปนพระราชบัญญัติไว้แต่ณวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ⟨ร.ศ. ๑๐๙⟩ ครั้งหนึ่ง แลให้ประกาศเพิ่มเติม
