ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ (๕) - ๒๔๓๘.pdf/84

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๑๖๖๙
เล่ม ๕
ลักษณศาลผสมกัน

เปนผู้สมรู้เปนใจที่มีโทษเสมอกับทำความผิดนั้น ๆ

บรรดาผู้ซึ่งได้เสาะหามา เปนเครื่องสาตราวุธก็ดี เปนเครื่องมือต่าง ๆ ฤๅของอย่างอื่นก็ดี สำหรับใช้ในการนั้น โดยความรู้แล้วว่าจะได้ใช้ในการนั้น แลบรรดาผู้ซึ่งรู้เห็นแล้ว ได้ช่วยเกื้อกูลฤๅอุดหนุนผู้ต้นเหตุฤๅผู้ลงมือในการนั้น โดยที่ได้ตระเตรียมฤๅทำการให้เปนที่สดวกฤๅทำให้สำเร็จแก่การนั้น จะต้องลงโทษเหมือนเปนผู้สมรู้เปนด้วยใจ

ข้อบรรดาผู้ซึ่งรู้แล้วเต็มใจ แลได้รับไว้ทั้งหมดฤๅแต่ส่วนหนึ่งก็ดีอันเปนสิ่งของโจรผู้ร้ายที่ลักซ่อนมา ฤๅได้มาเพื่อประโยชน์ที่จะช่วยความผิดความร้ายอันหนึ่งนั้น จะต้องลงโทษเสมอกับผู้สมรู้เปนใจในความผิดความร้ายอย่างนั้น

ข้อแม้ว่าโทษประหารชีวิตย่อมจะลงโทษแก่ผู้ต้นคิด ผู้ลงมือทำการผิดร้ายบางข้อแล้วก็ดี แต่ส่วนผู้รับของโจรผู้ร้าย ย่อมเปลี่ยนเปนลงโทษเพียงจำคุกทำการหนักเปนนิตย์

การลงโทษ

ข้อบรรดาผู้ซึ่งมีความผิดร้ายลอบทำอันตรายแก่ชีวิตมนุษย์ก็ดี บิตุฆาฏมาตุฆาฏก็ดี ฆ่าทารกในครรภ์นอกครรภ์ก็ดี วางยาพิษก็ดี จะต้องลงโทษถึงประหารชีวิต

ข้อการฆ่าคนตายนั้น เมื่อเวลาที่กระทำ ได้มีความ