ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ (๗) - ๒๔๔๒.pdf/223

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
เล่ม ๗
2513
ลักษณพระราชนิยม

กว่าแต่ก่อนเปนอันมาก ทั้งราชการในน่าที่ต่าง ๆ ก็ทวีมากขึ้นทุกกระทรวงทุกกรมตามความเจริญของบ้านเมือง สมควรที่จะตั้งพระราชนิยมในเรื่องเวลาราชการในพระราชสำนักนิ์ขึ้นไว้ให้เปนการแน่นอน จึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระราชนิยมขึ้นไว้ว่า

ข้อถ้ามีการพระราชพิธีฤๅการเสด็จพระราชดำเนินอันใดที่ควรมีกำหนดเวลาได้ ให้เสนาบดีกระทรวงวังร่างหมายกำหนดเวลากราบบังคมทูลพระกรุณาก่อนจงทุกครั้ง ยกเสียแต่เปนการที่ไม่เสด็จพระราชดำเนิน ให้เสนาบดีกระทรวงวังกำหนดโดยลำพัง ฤๅเปนการที่ไม่สามารถจะกำหนดเวลาแน่ได้ ก็ให้หมายกำหนดแต่เช้าฤๅบ่ายเย็น อย่ากำหนดโมงให้เข้าใจผิดไป

ข้อเมื่อโปรดเกล้าฯ ตามเวลาที่กำหนดนั้น ฤๅทรงแก้ไขประการใดแล้ว ให้กระทรวงวังออกหมายตามกำหนดเวลานั้นโดยตรง ไม่ต้องบอกเผื่อล่วงน่าไว้

ข้อให้ผู้มีน่าที่ทั้งปวงฟังเวลาตามหมายกระทรวงวังเปนเวลาที่แน่นอน ให้มากระทำการฤๅคอยกระทำการตามน่าที่ให้พร้อมแต่ก่อนกำหนดเวลาในหมายนั้นจงทุกน่าที่

ข้อถาเจ้าน่าที่ใดขาดน่าที่อันสำคัญจนการนั้นบกพร่องไป ให้เจ้าพนักงานกระทรวงวังจดน่าที่อันขาดฤๅไม่ทันเวลา