มาตรา๒ตั้งแต่วันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้ในที่ใด ให้ยกเลิกบรรดากฎหมายแบบแผนประเพณีที่ขัดขวางต่อพระราชบัญญัตินี้ มิให้ใช้ในที่นั้นสืบไป
มาตรา๓พระราชบัญญัตินี้ไม่เกี่ยวด้วยนิกายสงฆ์ กิจและลัทธิฉะเพาะในนิกายนั้น ๆ ซึ่งเจ้าคณะหรือสงฆนายกในนิกายนั้นได้เคยมีอำนาจว่ากล่าวบังคับมาแต่ก่อนประการใด ก็ให้คงเปนไปตามเคยทุกประการ แต่การปกครองอันเปนสามัญทั่วไปในนิกายทั้งปวง ให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้
มาตรา๔สมเด็จเจ้าคณะใหญ่ทั้ง ๔ ตำแหน่งคือ เจ้าคณะใหญ่คณะเหนือ ๑ เจ้าคณะใหญ่คณะใต้ ๑ เจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุติกา ๑ เจ้าคณะใหญ่คณะกลาง ๑ ทั้งพระราชาคณะเจ้าคณะรอง คณะเหนือ คณะใต้ คณะธรรมยุติกา คณะกลาง ทั้ง ๔ ตำแหน่งนั้น ยกเปนพระมหาเถระที่ทรงปฤกษาในการพระสาสนาและการปกครองบำรุงสงฆมณฑลทั่วไป ข้อภาระธุระในพระสาสนาหรือในสงฆมณฑลซึ่งได้โปรดให้พระมหาเถระทั้งนี้ประชุมวินิจฉัยในที่มหาเถระสมาคมตั้งแต่ ๕ พระองค์ขึ้นไป คำตัดสินของมหาเถระสมาคมนั้นให้เปนสิทธิ์ขาด ผู้ใดจะอุทธรณ์หรือโต้แย้งต่อไปอีกไม่ได้
