ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/85

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๗๖

มาตราวัดกำหนดตามพระราชบัญญัตินี้เปน ๓ อย่าง คือพระอารามหลวงอย่าง ๑ อารามราษฎร์อย่าง ๑ ที่สำนักสงฆ์อย่าง ๑

พระอารามหลวงคือวัดที่พระเจ้าแผ่นดินทรงสร้างหรือทรงพระกรุณาโปรดให้เข้าจำนวนในบาญชีนับว่าเปนพระอารามหลวง

อารามราษฎร์นั้นคือวัดซึ่งได้พระราชทานวิสุงคามสีมาแต่มิได้เข้าบาญชีนับว่าเปนวัดหลวง

ที่สำนักสงฆ์นั้นคือวัดซึ่งยังไม่ได้รับพระราชทานที่วิสุงคามสีมา

มาตราที่วัดและที่ขึ้นวัดนั้นจำแนกตามพระราชบัญญัตินี้เปน ๓ อย่าง คือที่วัด ๑ ที่ธรณีสงฆ์ ๑ ที่กัลปนา ๑

ที่วัดนั้นคือที่ซึ่งตั้งวัดจนตลอดเฃตร์วัดนั้นเรียกว่าที่วัด

ที่ธรณีสงฆ์นั้นคือที่แห่งใด ๆ ซึ่งเปนสมบัติของวัด

ที่กัลปนานั้นคือที่แห่งใด ๆ ซึ่งพระเจ้าแผ่นดินได้ทรงพระราชอุทิศเงินอากรค่าที่แห่งนั้นขึ้นวัดก็ดี หรือที่ซึ่งเจ้าของมิได้ถวายกรรมสิทธิ์ อุทิศแต่ผลประโยชน์อันเกิดแต่ที่นั้นขึ้นวัดก็ดี ที่เช่นนั้นเรียกว่าที่กัลปนา

มาตราที่วัดก็ดี ที่ธรณีสงฆ์ก็ดี เปนสมบัติสำหรับพระสาสนา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวผู้เปนอรรคสาสนูปถัมภกทรงปกครองรักษาโดยพระบรมราชานุภาพ ผู้ใดผู้หนึ่งจะโอนกรรมสิทธิ์ที่นั้นไปไม่ได้