๑ผู้จะรับใบอนุญาตมีอายุเกินกว่า ๑๕ ปีแล้วหรือยัง
๒เปนผู้สมัครด้วยตนเองหรือไม่
๓เปนผู้ที่ไม่มีโรคที่จะติดต่อกันได้หรืออย่างไร เมื่อพร้อมทั้ง ๓ อย่างนี้แล้วจึงให้ออกใบอนุญาตให้
มาตรา๒๓ใบอนุญาตนั้นให้ลงวันเดือนปีที่ออก และวันเดือนปี อายุ ตำหนิรูปพรรณของหญิง และตำบลที่หญิงนครโสเภณีผู้นั้นจะอยู่โดยลำพังตนเองหรือในโรงหนึ่งโรงใดให้ชัดเจน แล้วให้หญิงนั้นกดลายมือไว้เปนสำคัญด้วย
มาตรา๒๔บรรดาใบอนุญาตที่เจ้าพนักงานออกให้แก่ผู้ตั้งโรงหญิงนครโสเภณีนั้น ให้ลงตำบลที่ตั้งและวันเดือนปีที่ได้ออกไปด้วย
มาตรา๒๕ถ้าเจ้าพนักงานจะตรวจใบอนุญาตของหญิงนครโสเภณีผู้ใดเวลาใด หญิงนครโสเภณีผู้นั้นต้องยอมให้เจ้าพนักงานตรวจในเวลานั้น ถ้าไม่มีใบอนุญาตก็ให้จัดการตามพระราชบัญญัติ
มาตรา๒๖ถ้าเจ้าพนักงานเห็นว่าหญิงนครโสเภณีผู้ใดจะเปนโรคติดต่อกันได้ จะส่งให้แพทย์ตรวจโรคหญิงนครโสเภณีผู้นั้นเวลาใดเมื่อใดก็ได้ นายโรงต้องยอมให้แพทย์ตรวจทุกเวลา
มาตรา๒๗ถ้ามีข้อควรสงไสยว่าหญิงนครโสเภณีผู้ใดป่วยเปนโรคซึ่งอาจจะติดต่อกันได้ ก็ให้นำตัวหญิงผู้นั้นมาให้เจ้าพนักงาน
