ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/136

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๑๒๔
ศก ๑๒๗
 

สามารถมีกรรมสิทธิ์หรือถืออำนาจเปนเจ้าของได้ เปนต้นว่าเงินตรา แลบรรดาสิ่งของอันพึงเคลื่อนจากที่ได้ก็ดี แลเคลื่อนจากที่มิได้ก็ดี ท่านก็นับว่าเปนทรัพย์อันกล่าวมาในข้อนี้

(๑๑)ทางหลวงนั้น ท่านหมายความว่าบรรดาทางบกแลทางน้ำทั่วไปซึ่งใช้เปนทางสัญจรสำหรับสาธารณชน แลนับรวมตลอดถึงถนนหลวงด้วย

(๑๒)ถนนหลวงนั้น ท่านหมายความว่าที่หรือถนนแลทางบกต่าง ๆ ซึ่งสาธารณชนมีความชอบธรรมที่จะใช้เปนทางสัญจร แลนับรวมตลอดถึงทางรถไฟแลทางรถรางที่มีรถเดิรสำหรับให้คนโดยสานนั้นด้วย

(๑๓)ที่สาธารณสถานนั้น ท่านหมายความว่าบรรดาที่ต่าง ๆ จะเปนที่มีเคหสถานก็ดี หรือเปนที่ว่างเปล่าก็ดี ซึ่งสาธารณชนมีความชอบธรรมที่จะเข้าไปได้

(๑๔)ที่อาศไรยนั้น ท่านหมายความว่าเคหสถานที่คนอยู่อาไศรย เช่นเรือน โรง เรือ แพ แลชุมรุม เปนต้น แลนับรวมตลอดถึงสิ่งที่อยู่ในบริเวณเกี่ยวเนื่องกับเคหสถานนั้นด้วย

(๑๕)สาตราวุธนั้น ท่านหมายความว่าเครื่องประหารอันสามารถจะใช้กระทำแก่ร่างกายให้แตกหักบุบฉลายได้ถึงสาหัส คือปืน ดาบ หอก แหลน หลาว มีด แลตระบอง เปนต้น