ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/138

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๑๒๖
ศก ๑๒๗
 

(๒๔)กลางคืนนั้น ท่านหมายความว่าเวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น

(๒๕)ตอนนั้น ท่านหมายความว่าส่วนข้อความในมาตราหนึ่งที่ตั้งต้นด้วยบรรทัดย่อหน้า

(๒๖)ข้อนั้น ท่านหมายความว่าส่วนข้อความในมาตราหนึ่งที่ขึ้นต้นด้วยบรรทัดย่อแลมีเครื่องหมายเปนอักษรหรือเปนเลขกำกับอยู่ข้างหน้า


มาตรา ๗

บุคคลควรรับอาญาต่อเมื่อมันได้กระทำการอันกฎหมายซึ่งใช้อยู่ในเวลาที่กระทำนั้นบัญญัติว่าเปนความผิดแลกำหนดโทษไว้

แลอาญาที่จะใช้ลงโทษผู้กระทำผิดนั้นก็ไม่ควรใช้อาญาอย่างอื่นนอกจากอาญาที่ได้บัญญัติไว้ในกฎหมาย

มาตรา ๘

เมื่อใดความปรากฏว่ากฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะเมื่อผู้ต้องหากระทำการที่เกิดเปนคดีขึ้นนั้นต่างกันกับกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะเมื่อพิจารณาคดีไซ้ ท่านให้ใช้กฎหมายฝ่ายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา