ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/141

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
ศก ๑๒๗
น่า ๑๒๙
 

สฐานหนึ่งให้อยู่ภายในเขตร์ที่อันมีกำหนด

สฐานหนึ่งให้ริบทรัพย์

สฐานหนึ่งให้เรียกประกันทานบน

มาตรา ๑๓

ผู้ใดต้องคำพิพากษาให้ลงอาญาประหารชีวิตร์ ท่านให้เอามันไปตัดศีร์ษะเสีย

มาตรา ๑๔

ถ้าจะลงอาญาประหารชีวิตร์แก่ผู้ใด ท่านให้นำความขึ้นกราบบังคมทูลพระกรุณาเสียก่อน ต่อได้รับพระราชทานพระบรมราชาอนุญาตแล้ว จึงให้เอาตัวมันไปประการชีวิตร์ณะตำบลแลในเวลาที่เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ในการอันนั้นจะเห็นสมควร

มาตรา ๑๕

ศพของคนที่ต้องอาญาประหารชีวิตร์นั้น ถ้ามีญาติมาขอรับศพไปปลง ก็ให้ให้ไป แต่ห้ามมิให้ไปทำการปลงศพคนโทษที่ต้องประหารชีวิตร์นั้นเปนการเอิกเกริก

มาตรา ๑๖

หญิงใดจะต้องประหารชีวิตร์ ถ้ามีครรภ์ ท่านให้รอไว้ให้มันคลอดเสียก่อน จึงให้ประหารชีวิตร์

๑๗