หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
ศก ๑๒๗
น่า ๑๓๑
มาตรา ๒๑
ผู้ใดกระทำความผิดอันต้องด้วยโทษปรับสฐานเดียว ถ้าแลมันเอาค่าปรับอันเปนจำนวนอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดเช่นนั้นมาใช้ก่อนเวลาพิจาณราไซ้ ท่านให้ยกเลิกคดีนั้นเสีย
มาตรา ๒๒
บรรดาบุคคลที่ศาลพิพากษาว่ามีความผิดอย่างเดียวกันในคดีอันเดียวกัน แม้ศาลพิพากษาให้ปรับไซ้ ศาลจะพิพากษาให้คนเหล่านั้นต้องเสียค่าปรับด้วยกันทุกคน หรือมิฉนั้นศาลจะบังคับให้คนหนึ่งคนใดในคนเหล่านั้นเสียค่าปรับจนครบก็ได้
แต่ที่จะพิพากษาให้ปรับด้วยกันหรือปรับแทนกันเช่นนี้ ท่านให้ใช้แต่เฉภาะส่วนค่าปรับ ห้ามมิให้ใชถึงการจำคุกแทนค่าปรับ
มาตรา ๒๓
ในกฎหมายนี้ บรรดาบทที่ท่านกำหนดโทษทั้งจำคุกแลปรับเปนสองสฐาน ให้ศาลวินิจฉัยตามเหตุการ ถ้าเห็นสมควร จะยกโทษปรับเสียให้จำเลยรับแต่โทษจำคุกสฐานเดียวก็ได้
มาตรา ๒๔
โทษสฐานให้อยู่ภายในเขตรที่อันมีกำหนดนั้น ท่านบัญญัติไว้เปนสองอย่าง คือ
