ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/150

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
น่า ๑๓๘
ศก ๑๒๗
 

อย่างใดที่ว่าไว้ในภาคที่ ๒ ตั้งแต่ส่วนที่ ๑ จนถึงส่วนที่ ๙ ตลอดเวลาห้าปีแล้ว ท่านให้ยกโทษที่รอไว้ให้แก่มันทีเดียว

ถ้าแลภายในเวลาห้าปีนั้น มันกระทำผิดอย่างหนึ่งอย่างใดที่ว่าไว้ในภาค ๒ ตั้งแต่ส่วนที่ ๑ จนถึงส่วนที่ ๙ ขึ้นไซ้ ท่านให้ลงอาญาที่ได้รอไว้ไปทีเดียวเปนโสดหนึ่งต่างหากจากอาญาที่มันจะต้องรับสำหรับความผิดครั้งหลัง หรือที่จะต้องเพิ่มโทษฐานทำความผิดหลายครั้งไม่เข็ดหลาบนั้น ที่ว่านี้คือว่าผู้กระทำผิดนั้นจะต้องรับอาญาสำหรับความผิดทั้งสองคราวบวกกัน แลเมื่อศาลพิพากษาโทษครั้งที่สองนั้น ควรเพิ่มโทษฐานที่ไม่เข็ดหลาบด้วย


มาตรา ๔๓

ต่อผู้ใดกระทำโดยเจตนา ผู้นั้นจึงควรรับอาญา ถ้าแลมันมิได้มีใจเจตนาที่จะกระทำ ท่านว่าอย่าให้ลงอาญาแก่มันเลย เว้นแต่เมื่อมันกระทำโดยประมาทต้องตามลักษณที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่ามีโทษ ท่านจึงให้ลงอาญาแก่มันฐานกระทำการโดยประมาท

ที่ว่ากระทำโดยเจตนานั้น ท่านอธิบายว่าบุคคลกระทำโดยตั้ง