ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/191

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
ศก ๑๒๗
น่า ๑๗๙
 

มาตรา ๑๓๘

เจ้าพนักงานคนใดเรียก หรือรับ หรือยอมว่าจะรับสินบนเปนอาณาประโยชน์แก่ตัวมันเองก็ดี ให้ผู้อื่นก็ดี เพื่อที่มันจะกระทำหรือละเว้นไม่กระทำการอย่างใดใดในหน้าที่ ถ้าหากว่าการที่กระทำหรือละเว้นไม่กระทำเพราะเห็นแก่สินบนนั้นไม่ผิดรเบียบการในหน้าที่ ท่านว่าความผิดของมันต้องรวางโทษจำคุกไม่เกินกว่าสองปี แลให้ปรับไม่เกินกว่าพันบาทหรือถึงสองเท่าราคาสินบนนั้นด้วยอิกโสดหนึ่ง

ถ้าแลการที่มันกระทำหรือละเว้นไม่กระทำเพราะเห็นแก่สินบนนั้นนอกเหนือเหลือเกินมิชอบด้วยอำนาจแลหน้าที่ของมันไซ้ ท่านว่ามันต้องรวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนขึ้นไปจนถึงห้าปี แลให้ปรับตั้งแต่ร้อยบาทขึ้นไปจนถึงสองพันบาทหรือถึงสองเท่าราคาสินบนนั้นด้วยอิกโสดหนึ่ง แต่ถ้าแม้มันยังมิทันได้กระทำการที่ไม่ควรทำ หรือมิทันเว้นการที่ไม่ควรเว้น ท่านให้ลดโทษตามที่ว่ามานี้เสียกึ่งหนึ่ง

มาตรา ๑๓๙

เจ้าพนักงานคนใดท่านใช้ให้มีหน้าที่ทำการฝ่ายตุลาการ ถ้าแลมันเรียก หรือรับ หรือยอมว่าจะรับสินบนเปนอาณาประโยชน์แก่ตัวมันเองก็ดี ให้ผู้อื่นก็ดี เพื่อจะให้ความวินิจฉัย คำสั่ง หรือคำพิพากษาของมันในหน้าที่นั้นผันแปรไปอย่างใดใดไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีขึ้นไปจนถึงสิบปี