ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/240

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๒๒๘
ศก ๑๒๗
 

หลอกลวงทำชำเราขืนใจหญิงดังว่าไว้ในตอน ๒ แห่งมาตรา ๒๔๓ นั้นก็ดี หรือว่าคดีเปนข้อหาว่า บังอาจทำอนาจารแก่บุคคลอายุเกินสิบสองขวบขึ้นไปดังว่าไว้ในมาตรา ๒๔๖ นั้นก็ดี ท่านว่าให้พิจารณาดูฐานที่เกิดเหตุก่อน ถ้าเหตุมิได้เกิดต่อหน้าธารคำนัลไซ้ ท่านให้ถือว่าต่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ จึงให้เจ้าพนักงานเอาคดีนั้นขึ้นว่ากล่าวตามกระบิลเมือง



มาตรา ๒๔๙

ผู้ใดกระทำโดยเจตนาให้ผู้หนึ่งผู้ใดถึงแก่ความตาย ท่านว่ามันฆ่าคนโดยเจตนา มีความผิด ให้ลงอาญาแก่มันตามโทษานุโทษเปนสามสฐาน คือสฐานหนึ่งให้ประหารชีวิตร์ให้มันตายตกไปตามกัน สฐานหนึ่งให้จำคุกไว้จนตลอดชีวิตร์ สฐานหนึ่งให้จำคุกตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไปจนถึงยี่สิบปี

มาตรา ๒๕๐

ผู้ใดฆ่าคนโดยเจตนาต้องตามลักษณอย่างใดที่ว่าต่อไปในมาตรานี้ คือ