ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/260

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๒๔๘
ศก ๑๒๗
 

มาตรา ๒๙๐

ทรัพย์อย่างใดใดอันต้องยึดหรือต้องอายัดไว้ตามกฎหมาย ถ้าแลผู้ใดจะเปนเจ้าของทรัพย์นั้นก็ตาม หรือมิใช่เจ้าของก็ตาม บังอาจเอาทรัพย์นั้นไปเสียโดยเจตนาทุจริตไซ้ ท่านว่ามันมีความผิดฐานลักทรัพย์

มาตรา ๒๙๑

ทรัพย์อย่างใดใดที่มอบไว้เปนจำนำอยู่ในมือผู้อื่น แลผู้รับจำนำมิได้อนุญาตให้เอาไป ถ้าแลผู้ใดจะเปนเจ้าของทรัพย์นั้นก็ตาม หรือมิใช่เจ้าของก็ตาม บังอาจเอาทรัพย์นั้นไปเสียโดยเจตนาทุจริตไซ้ ท่านว่ามันมีความผิดฐานลักทรัพย์

มาตรา ๒๙๒

ผู้ใดบังอาจลักเก็บผลไม้หรือพรรณไม้ที่มีประโยชน์อย่างใดใดที่เขาปลูกไว้ในเรือกสวนไร่นา ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษานุโทษเปนสามสฐาน คือสฐานหนึ่งให้จำคุกไม่เกินกว่าสามเดือน สฐานหนึ่งให้ปรับไม่เกินกว่าสองร้อยบาท สฐานหนึ่งให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับเช่นว่ามาแล้วด้วยกัน

มาตรา ๒๙๓

ถ้าหากว่าการลักทรัพย์ได้กระทำประกอบด้วยเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งดังว่าต่อไปในมาตรานี้ คือ

(๑)ลักทรัพย์เขาในเวลาค่ำคืนก็ดี