ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/266

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๒๕๔
ศก ๑๒๗
 

เดียวก็ดี กระทำการชิงทรัพย์ ท่านว่ามันมีความผิดฐานเปนโจรปล้นทรัพย์ ต้องรวางโทษจำคุกตั้งแต่สิบปีขึ้นไปจนถึงสิบห้าปีด้วยกันทุกคน

ถ้าในการปล้นนั้นทำให้เขามีบาดเจ็บถึงสาหัส ท่านว่ามันผู้เปนโจรนั้นต้องรวางโทษจำคุกจนตาย หรือให้จำตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไปจนถึงยี่สิบปีด้วยกันทุกคน

ถ้าแลในการปล้นนั้นทำให้เขาถึงตาย ท่านว่ามันผู้เปนโจรนั้นต้องรวางโทษถึงประหารชีวิตร์ หรือจำคุกจนตลอดชีวิตร์

แต่ความที่ว่าในตอนหลังนี้ท่านไม่ประสงค์จะให้เอาไปใช้ลบล้างอาญาที่ท่านบัญญัติไว้สำหรับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยฉกรรจ์อย่างหนึ่งอย่างใดที่ท่านกล่าวไว้ในมาตรา ๒๕๐ นั้น

มาตรา ๓๐๒

ผู้ใดเปนโจรสลัด ท่านให้ลงโทษมันตามลักษณโทษที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๘, ๒๙๙, แล ๓๐๑ นั้น


มาตรา ๓๐๓

ผู้ใดไม่มีอำนาจที่จะบังคับได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ถ้าแลมันบังอาจบังคับผู้อื่น โดยมันใช้กำลังข่มขืนหรือขู่เข็ญขืนใจให้เขาสัญญาว่าจะส่งทรัพย์อย่างใดใดให้แก่ผู้ใดก็ดี ให้เขาทำ หรือถอน