ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/38

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๘.pdf/237)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๒๑๗

ว่า บุคคลผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใดจะกล่าวอ้างขึ้นก็ได้

มาตรา๑๓๔โมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้

มาตรา๑๓๕ถ้าส่วนหนึ่งส่วนใดของนิติกรรมเปนโมฆะ ท่านว่า นิติกรรมนั้นย่อมตกเปนโมฆะด้วยกันทั้งสิ้น เว้นแต่จะพึงสันนิษฐานได้โดยพฤติการณ์แห่งกรณีว่า คู่กรณีได้เจตนาจะให้ส่วนที่สมบูรณ์นั้นแยกออกหากจากส่วนที่ไม่สมบูรณ์ได้

มาตรา๑๓๖การใดเปนโมฆะกรรม แต่เข้าแบบเปนนิติกรรมอย่างอื่น โมฆะกรรมนั้นท่านว่า ย่อมเปนอันสมบูรณ์โดยฐานเปนนิติกรรมอย่างอื่นนั้น หากเปนที่พึงสันนิษฐานได้ว่า ถ้าเดิมทีคู่กรณีได้รู้ว่าการตามจำนงนั้นไม่สมบูรณ์ก็คงจะได้ตั้งใจให้สมบูรณ์เปนอย่างหลังนี้

มาตรา๑๓๗โมฆียะกรรมนั้น ท่านว่า บุคคลดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือผู้ไร้ความสามารถก็ดี ฤๅผู้ได้ทำการแสดงเจตนาโดยวิปริตก็ดี ฤๅผู้แทนโดยชอบธรรม ฤๅผู้พิทักษ์ ฤๅทายาทของบุคคลเช่นว่านั้นก็ดี จะบอกล้างเสียก็ได้

โมฆียะกรรมอันหญิงมีสามีได้ทำลงนั้น ท่านว่า สามีจะบอกล้างเสียก็ได้