ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/44

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๘.pdf/243)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๒๒๓

ลูกหนี้ เว้นแต่จะปรากฎโดยเนื้อความแห่งตราสารฤๅโดยพฤติการณ์แห่งกรณีว่า ได้ตั้งใจจะให้เปนประโยชน์แก่ฝ่ายเจ้าหนี้ฤๅแก่คู่กรณีทั้งสองฝ่ายด้วยกัน

อนึ่งประโยชน์แห่งเงื่อนเวลานั้นฝ่ายใดจะสละเสียก็ได้ แต่การสละนี้ย่อมไม่กระทบกระทั่งถึงประโยชน์อันคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งจะพึงได้รับแต่เงื่อนเวลานั้น

มาตรา๑๕๕ในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้ ท่านห้ามมิให้ฝ่ายลูกหนี้ถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนไขเวลาเริ่มต้นฤๅเวลาสุดสิ้น คือ

(๑)ถ้าลูกหนี้ถูกศาลสั่งให้เปนคนล้มละลาย

(๒)ถ้าลูกหนี้ได้ทำลายฤๅทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้

(๓)ถ้าลูกหนี้ไม่ให้ประกันในเมื่อจำต้องให้


มาตรา๑๕๖วิธีการกำหนดนับระยะเวลาทั้งปวง ท่านให้บังคับด้วยบทบัญญัติทั้งหลายแห่งลักษณนี้ เว้นแต่จะมีกำหนด