ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/69

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๘.pdf/268)
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๒๔๘

ถ้าบุคคลภายนอกผู้ใดมาใช้หนี้แทนจนเปนที่พอใจของเจ้าหนี้แล้ว บุคคลผู้นั้นย่อมเข้ารับช่วงสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้ แต่สิทธิเรียกร้องอันนี้จะบังคับให้เปนที่เสื่อมเสียแก่เจ้าหนี้หาได้ไม่

มาตรา๒๓๑ถ้าทรัพย์สินที่จำนอง จำนำ ฤๅอยู่ในบังคับบุริมสิทธิประการอื่นนั้น เปนทรัพย์อันได้เอาประกันภัยไว้ไซร้ ท่านว่า สิทธิจำนอง จำนำ ฤๅบุริมสิทธิอย่างอื่นนั้น ย่อมครอบไปถึงสิทธิที่จะเรียกร้องเอาแก่ผู้ประกันภัยด้วย

ในกรณีที่เปนอสังหาริมทรัพย์ ถ้าผู้รับประกันภัยได้รู้ ฤๅควรจะได้รู้ว่ามีจำนอง ฤๅบุริมสิทธิอย่างอื่นไซร้ ท่านยังมิให้ผู้รับประกันภัยใช้เงินให้แก่ผู้เอาประกันภัย จนกว่าจะได้บอกกล่าวเจตนาเช่นนั้นไปยังผู้รับจำนอง ฤๅเจ้าหนี้มีบุริมสิทธิคนอื่นแล้ว และมิได้รับคำคัดค้านการที่จะใช้เงินนั้นมาภายในเดือนหนึ่งนับแต่วันบอกกล่าว แต่สิทธิอย่างใด ๆ ที่ได้จดทะเบียนณหอทะเบียนที่ดินนั้น ท่านให้ถือว่า เปนอันรู้ถึงผู้รับประกันภัย วิธีเดียวกันนี้ท่านให้ใช้ตลอดถึงการจำนองสังหาริมทรัพย์ที่กฎหมายอนุญาตให้ทำได้นั้นด้วย

ในกรณีที่เปนสังหาริมทรัพย์ ผู้รับประกันภัยจะใช้เงินให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรงก็ได้ เว้นแต่ตนจะได้รู้ฤๅควรจะ

๓๒