ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2468-11-11.djvu/98

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๘.pdf/297)
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๒๗๗

ส่วน ฤๅให้รับชำระหนี้เปนอย่างอื่นผิดไปจากที่จะต้องชำระแก่เจ้าหนี้นั้น ท่านว่า หาอาจจะบังคับได้ไม่

มาตรา๓๒๑ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับการชำระหนี้อย่างอื่นแทนการชำระหนี้ที่ได้ตกลงกันไว้ ท่านว่า หนี้นั้นก็เปนอันระงับสิ้นไป

ถ้าเพื่อที่จะทำให้พอแก่ใจเจ้าหนี้นั้น ลูกหนี้รับภาระเปนหนี้อย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นใหม่ต่อเจ้าหนี้ไซร้ เมื่อกรณีเปนที่สงสัย ท่านมิให้สันนิษฐานว่าลูกหนี้ได้ก่อหนี้นั้นขึ้นแทนการชำระหนี้

ถ้าชำระหนี้ด้วยออก - ด้วยโอน - ฤๅด้วยสลักหลังตั๋วเงิน ฤๅประทวนสินค้า ท่านว่า หนี้นั้นจะระงับสิ้นไปต่อเมื่อตั๋วเงินฤๅประทวนสินค้านั้นได้ใช้เงินแล้ว

มาตรา๓๒๒ถ้าเอาทรัพย์ก็ดี สิทธิเรียกร้องจากบุคคลภายนอกก็ดี ฤๅสิทธิอย่างอื่นก็ดี ให้แทนการชำระหนี้ ท่านว่า ลูกหนี้จะต้องรับผิด เพื่อชำรุดบกพร่องและเพื่อการรอนสิทธิทำนองเดียวกับผู้ขาย

มาตรา๓๒๓ถ้าวัดถุแห่งหนี้เปนอันให้ส่งมอบทรัพย์เฉภาะสิ่ง ท่านว่า บุคคลผู้ชำระหนี้จะต้องส่งมอบทรัพย์ตามสภาพที่เปนอยู่ในเวลาที่จะพึงส่งมอบ