ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kritsadika 2473-03-16.djvu/6

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๗ - ๒๔๗๓.pdf/422)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
วันที่ ๑๘ มีนาคม ๒๔๗๓
เล่ม ๔๗หน้า ๔๔๗
ราชกิจจานุเบกษา

ท่านมิให้ใช้มาตรานี้บังคับถึงสังหาริมทรัพย์ซึ่งระบุไว้ในมาตราก่อน และในเรื่องทรัพย์สินหาย กับทรัพย์สินที่ได้มาโดยการกระทำผิด

มาตรา๑๓๐๔สาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้นรวมทรัพย์สินทุกชนิดของแผ่นดินซึ่งใช้เพื่อสาธารณประโยชน์หรือสงวนไว้เพื่อประโยชน์ร่วมกัน เช่น

(๑)ที่ดินรกร้างว่างเปล่าและที่ดินซึ่งมีผู้เวนคืนหรือทอดทิ้งหรือกลับมาเป็นของแผ่นดินโดยประการอื่นตามกฎหมายที่ดิน

(๒)ทรัพย์สินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน เป็นต้นว่าที่ชายตลิ่ง ทางน้ำ ทางหลวง ทะเลสาบ

(๓)ทรัพย์สินใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยฉะเพาะ เป็นต้นว่าป้อมและโรงทหาร สำนักราชการบ้านเมือง เรือรบ อาวุธยุทธภัณฑ์

มาตรา๑๓๐๕ทรัพย์สินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินนั้นจะโอนแก่กันมิได้ เว้นแต่อาศัยอำนาจแห่งบทกฎหมายฉะเพาะหรือพระราชกฤษฎีกา

มาตรา๑๓๐๖ท่านห้ามมิให้ยกอายุความขึ้นเป็นข้อต่อสู้กับแผ่นดินในเรื่องทรัพย์สินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน