มาราว ๑๐ วัน นายร้อยโทเผ่าพงษ์ได้ไปหานายชลอที่บ้าน และสั่งให้นายชลอไปที่บ้านนายร้อยโทเผ่าพงษ์ นายชลอได้ไปตามนัด ก่อนจะถึงบ้านนายร้อยโทเผ่าพงษ์ได้เดินผ่านหน้าห้องรับแขกของพระยาเทพหัสดินไป เห็นพระสุรรณชิต หลวงสงครามวิจารณ์กับชายอีกคนหนึ่งอยู่ในห้องรับแขกของพระยาเทพหัสดิน ครั้นไปถึงบ้านนายร้อยโทเผ่าพงษ์ ๆ พูดว่า เร็ว ๆ นี้จะให้ไปทำการตามที่พูดกันไว้ แล้วนายร้อยโทเผ่าพงษ์ก็เข้าไปในบ้านพระยาเทพหัสดินได้นานราวครึ่งชั่วโมง จึงออกมาแล้วบอกกับนายชลอว่า วันที่ ๒๐ หรือวัน ที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๘๑ เวลาราว ๑๙ นาฬิกาจะให้นายชลอไปดักยิงหลวงพิบูลสงครามที่เชิงสะพานมัฆวาฬ เมื่อเวลาหลวงพิบูลสงครามกลับจากประชุมที่กระทรวงกลาโหม ทั้งนี้เพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศ เพราะหลวงพิบูลสงครามเป็นคนสำคัญ นายชลอรับว่าได้ แล้วนายร้อยโทเผ่าพงษ์พูดกับนายชลอต่อไปว่า เมื่อถึงวันที่จะทำการเรื่องนี้แล้วจะนำปืนไปให้ที่บ้านและเอารถไปรับ ต่อมาวันที่ ๒๕ ตุลาคมปีเดียวกันเวลาราว ๑๗ นาฬิกา นายร้อยโทเผ่าพงษ์, นายร้อยตรีบุญมากและนายดาบผุดพันธ์ได้ไปหานายชลอที่บ้าน สั่งว่าวันรุ่งขึ้นจะเป็นวันลงมือทำงานจะจัดรถมารับ แล้วนายร้อยโทเผ่าพงษ์ได้มอบปืนพกชะนิดโอโตเมติก พร้อมด้วยกะสุน ๑๕ นัด ซึ่งบรรจุอยู่ในตับ กะสุน ๒ ตับให้นายชลอรับไป แล้วได้สั่งต่อไปให้ไปยิงเวลา ๑๙ นาฬิกา เมื่อยิงเสร็จแล้วให้รีบขึ้นรถยนตร์คันที่นายชั้นขับ ซึ่งจะคอยรับอยู่ที่หน้ากองพันทหารราบที่ ๒ เดิม เชิงสะพานมัฆวาฬนั้นหนีไป แล้วนายร้อยโทเผ่าพงษ์, นายร้อยตรีบุญมากและนายดาบผุดพันธ์ก็กลับไป ส่วนนายชลอได้นำเอาปืนและกะสุนที่รับไว้นั้นไปฝากนายชวยไว้เพื่อความปลอดภัย รุ่งขึ้นเวลา ๘ นาฬิกาจึงได้ไปรับเอาปืนและกะสุนมาจากนายชวย วันเดียวกันนี้เวลา ๑๗ นาฬิกา นายดาบผุดพันธ์มาเรียกนายชลอ และขึ้นรถยนตร์คันที่นายชั้นขับมานั้นไป ถึงเชิงสะพานมัฆวาฬ แล้วพากันลงจากรถยนตร์ นายดาบผุดพันธ์ได้สั่งกับนายชั้นว่า
