ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:คำพิพากษาฯ รัชกาลที่ 8 - ๒๔๙๘.pdf/58

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๔๒

นายบุศย์ ปัทมศริน จำเลยที่ ๓ กับพวก ได้บังอาจสมคบกันกระทำการปลงพระชนม์พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล โดยใช้อาวุธปืนยิง ๑ นัด ถูกที่พระนลาตทะลุเบื้องหลังพระเศียรในขณะบรรทมอยู่บนพระที่เป็นเหตุให้เสด็จสวรรคตในขณะนั้นโดยมีเจตนาทำลายพระชนม์ เป็นผลสำเร็จตามแผนการณ์ดังกล่าวในข้อ ๑ ขณะเกิดการกระทำผิด นายชิต สิงหเสนี จำเลยที่ ๒ กับนายบุศย์ ปัทมศริน จำเลยที่ ๓ ได้ร่วมรู้อยู่ ณ ที่นั้น แต่จงใจไม่ถวายความพิทักษ์ตามหน้าที่มหาดเล็กห้องพระบรรทมกลับบังอาจเป็นใจกระทำการช่วยให้ช่องโอกาสแก่พรรคพวกอันเป็นอุปการะในการกระทำการประทุษร้ายต่อพระองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้สำเร็จ แล้วปกปิดการกระทำผิดไว้ไม่เอาความนั้นไปร้องเรียน เหตุเกิดที่พระที่นั่งบรมพิมาน ตำบลพระบรมมหาราชวัง อำเภอพระนคร

๓. ต่อมาในวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๔๘๙ เวลากลางวันภายหลังที่พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ถูกปลงพระชนม์แล้ว นายชิต สิงหเสนี จำเลยที่ ๒ ได้บังอาจกระทำการเพทุบายเอาปลอกกระสุน ๑ ปลอก ส่งแก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ และกล่าวเท็จว่าเก็บได้ในที่ใกล้พระแท่นบรรทมซึ่งบรรทมอยู่ในขณะถูกประทุษร้าย ทั้งนี้โดยประสงค์เพื่อให้เจ้าหน้าที่หลงเชื่อไปในทางที่เป็นเท็จว่า เป็นปลอกกระสุนปืนซึ่งได้ยิงในวันนั้นจากอาวุธปืนกระบอกหนึ่งซึ่งวางอยู่ใกล้พระกรเบื้องซ้าย และเพื่อจะให้หลงเชื่อไปในทางที่เป็นเท็จว่าได้ทรงใช้