เก่าแก่นาม ๑) ยังพบในที่อื่นอิก ๒ แห่ง คือ ในหนังสือราโชวาทชาดกว่า สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์อยู่วัดเดิม แต่งถวายสมเด็จพระนารายน์มหาราชเมื่อปีเถาะ จุลศักราช ๑๐๓๗ พ.ศ. ๒๒๑๘ อิกแห่ง ๑ พบในหนังสืออรรถธรรมปฤศนาว่า ครั้งแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา มีราชปุจฉาแก่สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์วัดพุทไธศวรรย์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์องค์นี้ปรากฎในหนังสือพระราชพงศาวดารว่าเปนอาจารย์ของเจ้าฟ้าตรัสน้อยพระราชโอรสของสมเด็จพระเพทราชา ประกอบกันด้วย ส่วนนามพระวันรัตน์นั้นปรากฎครั้งแรกในหนังสือพระราชพงศาวดารในแผ่นดินสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ต่อมาในหนังสือพระราชพงศาวดาร ฉะเพาะฉบับพระราชหัดถเลขา ปรากฎนามสมเด็จพระวันรัตน์ในเรื่องตั้งพระมหาเถรคันฉ่องดังกล่าวมาแล้ว อิกแห่ง ๑ ปรากฎนามสมเด็จพระวันรัตน์ในแผ่นดินสมเด็จพระนเรศวรว่าเข้าไปถวายพระพรขอพระราชทานโทษข้าราชการซึ่งมีความผิดครั้งตามเสด็จไม่ทันทรงทำยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชาหงสาวดี อิกแห่ง ๑ ปรากฎในหนังสือเรื่องเมืองไทยที่มองซิเออร์ลาลูแบร์ราชทูตฝรั่งเศสแต่งว่า เมื่อในแผ่นดินสมเด็จพระนารายน์มหาราชนั้น พระวันรัตน์เปนสมเด็จพระสังฆราชที่มหาสงฆปรินายก
นามพระพุทธโฆษาจารย์แลพระวันรัตน์ ๒ นามนี้ ไทยเราได้มาจากลังกาเปนแน่ไม่ต้องสงสัย เพราะนามพระพุทธโฆษาจารย์เชื่อได้ว่ามาแต่นามพระพุทโฆษจารย์ชาวเมืองพุทธคยาในมัธยมประเทศซึ่งเปนผู้เชี่ยวชาญคันถธุระ ได้ออกไปเมืองลังกา ไปแปลหนังสืออรรถ
