หน้า:ตำนานพระปริตรและพระปริตร - ๒๕๐๙.pdf/38

เป็นความจริงแน่แล้วไซร้ ขอเปลวไฟจงกลับไปเสียจากที่นี้ ด้วยความสัตย์ที่พระโพธิสัตว์กล่าวนั้น ไฟที่กำลังไหม้อยู่ห่างจากพระโพธิสัตว์ได้ประมาณ ๑๖ กรีสก็หวนไปไหม้ที่อื่นแล้วก็ดับไปเอง ที่อันนั้นห่างจากพระโพธิสัตว์ได้ประมาณ ๑๖ กรีสโดยรอบ ก็เลยเป็นที่มีปฏิหาริย์ ไฟมิได้ไหม้จนตลอดกัลปนี้ ที่อันนั้น ก็คือ ที่ที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่เมื่อไฟป่ากำลังไหม้อยู่นั้น.

พระปริตรบทนี้มีพระคาถาที่สวดและคำแปล ดังต่อไปนี้:—

อตฺถิ โลเก สีลคุโณ		คุณแห่งศีลมีในโลก
สจฺจํ โสเจยฺยนุทฺทยา		ความสัตย์ ความสะอาดกาย และความเอ็นดู มีอยู่ในโลก
เตน สจฺเจน กาหามิ		ด้วยคำสัตย์นั้น ข้าพเจ้าจักทำ
สจฺจกิริยมนุตฺตร๊		สัจจกิริยาอันเยี่ยม
อาชฺชิตฺวา ธมฺมพลํ		ข้าพเจ้าพิจารณาซึ่งกำลังแห่งธรรม
สริตฺวา ปุพฺพเก ชิเน		และระลึกถึงพระชินะทั้งหลายในปางก่อน
สจฺจพลมวสฺสาย		อาศัยกำลังสัจจะ
สจฺจกิริยมกาสหํ		ขอทำสัจจกิริยา
สนฺติ ปกฺขา อปตฺตนา		ปีกทั้งหลายของข้ามีอยู่ แต่บินไม่ได้
สนฺติ ปาทา อวญฺจนา		เท้าทั้งหลายของข้ามีอยู่ แต่เดินไม่ได้
มาตา ปิตา จ นิกฺขนตา		มารดาบิดาของข้าออกไปหาอาหาร
ชาตเวท ปฏิกฺกม		ดูกร เปลวไฟ ขอท่านจงหลีกไป
สห สจฺเจ กเต มยฺหํ	$\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$	ครั้นเมื่อสัจจะอันเราทำแล้ว เปลวไฟอันรุ่งเรืองใหญ่หลีกไป สิบหกกรีส พร้อมกับคำสัตย์
มหาปชฺชลิโต สิขี
วชฺเชสิ โสฬส กรีสานี
อุทกํ ปตฺซา ยถา สิขี		ประหนึ่งเปลวไฟอันตกถึงน้ำ
สจฺเจน เม สโม นตฺถิ		สิ่งที่จะเสมอด้วยสัจจะของเราไม่มี
เอสา เม สจฺจปารมีติ ฯ		นี้เป็นสัจจบารมีของเราดังนี้ ฯ

๓๒